Category Archives: hrusikesh kushulia

ଅନ୍ଧାର ରାତିର ଦୀପ ଟିଏ

ଆମେ ଶିଖିତ ମନୁଷ୍ୟ ସମାଜ
ଜାତି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଛୁଆଁ ଛୁତ ପାଇଁ
ନିଜ ନିଜ ଭିତରେ ଭେଦଭାବ କରୁ
ଏହା ବଡ ବିଚିତ୍ର କଥା ।

ମନୁଷ୍ୟ ସମାଜ ର ଏହିଁ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି
ଜଙ୍ଗଲ ର ପଶୁ ହସିଲେ
ପକ୍ଷୀ ହସିଲେ
ହସି ଉଠିଲେ ବୃକ୍ଷ ଲତା ।

ଆକାଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ତାରା
ଏହି ମାଟି ପାଣି ପବନ ଭେଦ ଭାବ କରୁ ନାହାନ୍ତି ପରା।

ମାଟି ପାଣି ପବନ ନିଆଁ ରେ ଗଢା ଏ ଶରୀର
କିପରି ଆମେ ଅଛୁତ ହେଲୁ ଟିକେ କରିଲ ବିଚାର ।

କାହାକୁ ଛୁଇଁଲେ ଆମକୁ ମାଡ ମାରୁଥିଲେ
ଆମ ପ୍ରଛାୟା କାହା ଉପରେ ପଡିଲେ ଦୂରେଇ ଯାଉଥିଲେ ।

ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ଠୁ ବି ହିନସ୍ଥା ଜୀବନ ରହିଥିଲା ଆମର
କିଏ ଆମ ପାଇ ପଦେ କହୁ ନ ଥିଲେ
ସମସ୍ତେ କରିଲେ ପର
କିନ୍ତୁ ଆମେ ଚାହୁଁ ନିଜର ।

ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରବେଶ ନଥିଲା
ନା ଆମକୁ ପ୍ରବେଶ ଥିଲା ମନ୍ଦିର
ବାଟ ରେ ଚାଲିବା ଅଧିକାର ନାହିଁ
ଭରିଯାଉଥିଲା ରକ୍ତରେ ଆମ ଶରୀର ।

କୁଅ ନଳକୁଅ ର ପାଣି ପିଇବା ମନା
କେମିତି ମେଣ୍ଟିବ ଆମର ଶୋଷ
ଦଳିତ ପରିବାରେ ଜନମ ହେଲୁ
ଆମର କଣ ଯେ ଦୋଷ ।

ଘୋର ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ଜଳିଲା
ଗୋଟିଏ ଦୀପ ଆମ ଦଳିତ କୂଳେ
ପାଠପଢୁ ଥିଲେ ଛୁଆ ଛୁତ ଭେଦଭାବ ପାଇ
ବିଦ୍ୟାଳୟ ପରିସର ଗଛ ମୂଳେ
ପିଉ ଥିଲେ ପାଣି ଚପରାସି
ହାତେ ଦେଲେ ଢାଳି ପାଣି ।

ବହୁତ ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା ର ଆମ ଜୀବନ କାହାଣୀ
ଦେଶ ବିଦେଶ ବୁଲି ବୁଲି ନିଜେ ପଢିଲେ ପାଠ
ଖୋଜିବେ ବୋଲି ଜାତି ଛୁଆ ଛୁତ ମୁକ୍ତିର ବାଟ ।

32ଡିଗ୍ରୀ ହାସିଲ କରି ଶିଖିଲେ ଭାଷା ନଅ
ମାନସ ସୃତି ପୁସ୍ତକ କୁ ନିଆ ରେ ଜଳାଇଲେ ଡହଡହ ।

ଆଜାଦ ଭାରତ ର ଆଇନ ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇ
ଲେଖିଲେ ଭାରତ ର ସମ୍ବିଧାନ
ଦେଖାଇ ଦେଲେ କଲମର ତାକତ ଭୀମ ରାଓ ମହାନ
ଦଳିତ ଶୋଷିତ ଅଛୁତ ପଛୁଆ ବର୍ଗ କୁ ଦେଲେ ଆରକ୍ଷଣ  ।

ଶିଖିତ ସଜାଗ ସଂଗଠିତ ହେବା କୁ ଦେଲେ
ଆମ ସମାଜେ ଧ୍ୟାନ
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି
ନେଲେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ।

ଦଳିତ ଶୋଷିତ ପଛୁଆ ବର୍ଗ ର ଲୋକ କୁ
ମିଳିଲା ମାନ ସମ୍ମାନ
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କରି ଥିବା କାମ ପାଇଁ
ପାଇଲେ ଭାରତ ରତ୍ନ ସବୋର୍ଚ ସମ୍ମାନ
ଆମ ଭାରତର ଦଳିତ ର ସ୍ୱାଭିମାନ ।

ଗୋଟେ ହାତ ରେ ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା
ଅନ୍ୟ ହାତରେ ଉଚିତ୍ ମାର୍ଗ ର ରୁଖ ।
କାହିଁକି ନା ସମ୍ବିଧାନ ଦେବ
ଆମକୁ ଅସୀମ ସୁଖ ।

ପାଠ ଯଦି ଆମେ ନ ପଢିବା ତେବେ
ମନୁଷ୍ୟ ସମାଜର ଲୋକ ଆମକୁ କରିବେ ଲୁଟ
ଚିରା ଫଟା ମଇଳା ପୁରୁଣା ପୋଷାକ
ଛାଡି ପିନ୍ଧିବା ଆମେ ସୁଟ ବୁଟ ।

ହୃଷିକେଶ କୁଶୁଲିଆ (ଲେଖକ)
ମୁନିଗୁଡ଼ା, ରାୟଗଡ଼ା ।

ନାରୀ ବଞ୍ଚାଅ


ନାରୀ ଆମ ମାତା,
ନାରୀ ଆମ ଭଗିନି
ନାରୀ ଆମ ଜୀବନ ରେଖା
ନାରୀ ଆମ ଝିଅ,
ନାରୀ ଆମ ପ୍ରେମିକା
ନାରୀ ଆମ ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗିନୀ ପ୍ରାଣ ଶଖା
ନାରୀ ଜନମ ଦାତ୍ରି
ନାରୀ ପାଳନ କରତା
ନାରୀ ପରା ଆମ ଭାଗ୍ୟ ବିଧାତା
ନାରୀ ଆମ ଶିକ୍ଷକ
ନାରୀ ଆମ ରକ୍ଷକ
ନାରୀ ପରା ସର୍ବସୟା ମାଆ ବସୁନ୍ଧରା
ନାରୀ ମାନଙ୍କୁ ଯୌତୁକ ପ୍ରଥା ପାଇଁ
ମଣିଷ ସମାଜରେ ଦେଉଛନ୍ତି ନିର୍ଯାତନା, ପ୍ରାଣ ଦଣ୍ଡ
ନାରୀ ନ୍ୟାୟ ପାଇବା ପାଇଁ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଅଫିସ୍ ବୁଲୁଛି ଦାଣ୍ଡ ଦାଣ୍ଡ
ନାରୀକୁ ସମ୍ମାନ ନାରୀକୁ ସୁରକ୍ଷା
ଯୋଗାଇ ଦେବ ଆମ ସମାଜରେ କିଏ
ସମାଜରେ ବଡ ଲୋକମାନେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ନିଦ୍ରାରେ
ସୋଇଛନ୍ତି ପରା ସେ
ନାରୀ ନିର୍ଯାତନା ଯୌତୁକ ପ୍ରଥା ନ ହଟିଲେ ଦେଶେ
ଜନମିବେ କେମିତି ବିର
ମାତୃଭୂମି ର ରକ୍ଷା ପାଇଁ କିଏ ଦାନ କରିବ ନିଜର ସିର
ସତୀଦାହ ପ୍ରଥା ହଟିଲା ବୋଲି ନାରୀ ମାନେ ଟିକେ ଶାନ୍ତି
ନାରୀ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦିନେ ହେବ ସମାଜରେ ବଡ କ୍ରାନ୍ତି
ମଣିଷ ରୂପ ଦାନବ ମାନେ ନାରୀ ବୃଣକୁ ଦେଉଛନ୍ତି ମାରି
ଯୌତୁକ ପ୍ରଥା ହଟାଅ ନାରୀ ମାନଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଅ କରୁଛୁ ଆମେ ଗୁହାରି।

ହୃଷୀକେଶ କୁଶୁଲିଆ
ମୁନିଗୁଡ଼ା, ରାୟଗଡ଼ା

କେବଳ ହୃଷୀକେଶ କୁଶୁଲିଆ ଙ୍କ ସମସ୍ତ କବିତା ଗୁଡ଼ିକ ପଢନ୍ତୁ