Category Archives: #odia

ବିମର୍ଷ ପୃଥିବୀ

Bimarsh prithibi
ବିମର୍ଷ ପୃଥିବୀ

ଆଜିର ଏ ଦୁନିଆକୁ ଯିଏ ଦେଖେ
କହିଥାଏ…..ଦୁନିଆରେ ସବୁ ଅଛି…….. କିଛି ନାହିଁ
କି ପ୍ରକାର ରହସ୍ୟ ଏଠି ?
ହସ ଖୁସି – ସୁଖ – ଦୁଖଃ ଆଉ ଲୁହ
ଏଠି ବାସ୍ତବତା ଅଛି, ସ୍ବପ୍ନ ମଧ୍ୟ
ସ୍ବପ୍ନ ଯେବେ ବିକଳ୍ପର ଦ୍ୱାର ଖୋଲେ
ବାସ୍ତବତା ନିର୍ଦ୍ଦୟ କଠୋର ହୋଇ
ତଳି ତଳାନ୍ତ କରିଦିଏ ।
ବସନ୍ତ ଏଠି ସ୍ବପ୍ନ ର ଅଭିପ୍ସା,
ଗ୍ରୀଷ୍ମ ତାକୁ ଦେଇଥାଏ ଉଜୁଡା ସମ୍ଭାର,
ଶ୍ରାବଣର ମାଦକତା, ଶୀତର ଚପଳତା,
ଏଠି ଅଛି ପଥରର ବିଗ୍ରହ, ପୁଣି…………
ଗଦା ଗଦା ପାହାଡ଼ ପର୍ବତ………..
ମୋହିନୀ ନିର୍ଝରିଣୀ ଅଛି ଆଉ
ପ୍ରବଳ ସ୍ରୋତସ୍ୱିନି
ଭସାଇ ନେବାକୁ ବନ୍ୟାଜଳେ……
ଅଛି ଏଠି ଜୀବନ……………..ଜୀବନ ସତ୍ତା
ସମାଜ ଅଛି ଏଠି ସଭ୍ୟତା ଏଠି
ଖାଲି କୁସଂସ୍କାର ଅନ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସ…..
ଏହା କଣ ପୃଥିବୀ ??
ପୃଥିବୀ ର ବାସ୍ତବତା ??
ମନେ ହୁଏ ଏହି ପରା
ବିମର୍ଷ ପୃଥିବୀ ।।।
ନୀଳମାଧଵ ଭୂୟାଁ
ଙ୍କ କଲମରୁ……
Follow my Blog

ମା



ତୁମକୁ ଭୁଲି ପାରୁନି ବୋଲି ତ..

ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଏ ଦି ଧାର ଲୁହ ପ୍ରତିଦିନ….

ତୁମ ବିନା ବଞ୍ଚି ପାରୁନି ବୋଲି ତ..

କଷ୍ଟ ଦିଏ ମୋତେ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ….,

ତୁମ ଭଲ ପାଇବା…. 

ତୁମ ସ୍ନେହ ବୋଳା ଆଶୀର୍ବାଦ…..

ତୁମ ବିନା ନିଶ୍ୱାସ ବି ଅବିଶ୍ୱାସ ଲାଗୁଛି

ଏତେ ବଡ଼ ପୃଥିବୀରେ……

ଏକା ଏକା ବଞ୍ଚିବାର…….

ପୀଡା ଅନୁଭବରେ ଆଖିରୁ ଅଶ୍ରୁ ବଦଳରେ

ଲହୁ ଝରିଯାଏ…

ତୁମର ସେ ଦି ଗୁଣ୍ଡା ଖାଇବା

ମୋ ପାଈଁ ସ୍ବପ୍ନ ହୋଇ ପଡିଛି…

ପ୍ରତ୍ୟେକ ସନ୍ଧ୍ୟା ରେ ତୁମେ ମୋତେ

 ଖୋଜିବାର ସ୍ମୃତି ମନେ ପଡିଲେ 

ଆଖି ରେ କେବଳ ଅଶ୍ରୁ ର ବନ୍ୟା ଦେଖାଯାଏ

ଫେରାଇ ନିଅ ମା ମୋତେ

ସେ ସମୟ କୁ 

ଯୋଉ ସମୟରେ ତୁମ କୋଳ ମୋର

ଖେଳଘର ପାଲଟି ଥିଲା

ଆଉ ତୁମ ଆଖିର ଠାର ରେ

ମୋ ଓଠରେ ଆସୁଥିବା ହସ କୁ 

ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଚାହେଁ “ମା…”

ପୁଣି ଥରେ କୋଳେଇ ନିଅ ମୋତେ

ତୁମ ପଣତ କାନି ଦେଇ….

ପିଆଇ ଦିଅ..

ଦୁଇ ଟୋପା ଅମୃତ……..

ଆଉ

ଶାନ୍ତି ର ନିଦ୍ରା ରେ ଶୋଇ ଯିବା ପାଇଁ ….




ମନୋଜ କୁମାର ବେହେରା
……. ଙ୍କ କଲମରୁ