Category Archives: short story

Comfort Food (Little story)

What’s your go-to comfort food?

A model (Sneha) joined a film industry. Everyday she came at 8am, Daily scheduled fixed, after 1 to 3pm lunch hour for everyone.

First day Sneha do her shoot and the director arranges lunch (mutton and rice) meals for everyone . Sneha shocked and think 💬🤔 there mutton meals arranged everyday. She is very happy and she take the meals and went to shot. Next day same lunch time, occurs same thing the mutton meals ! Sneha again happy and it’s continuously served for one week.

But after one week it’s arrange normal meals. Sneha little sad and don’t demand for mutton meals because she is new for the industry and don’t say to director or producer. Two days gone, sneha take a long breath and go to ask to Director that why are you not arranged the mutton meals(with smile 😊). First week you serve mutton meals then second week is normal meals there no like prawn or chicken etc.

Director tell first impression is always arranged good but not regularly, but later its not. When she listens that she feel sad again. Sneha’s going habit and comfort with Mutton meals in one week. Sneha replied “Okay” and went to shoot.

After two weeks director seen the sneha’s face and feel kind and arrange again mutton meals for everyone and that day is very busy day. When sneha came and see the mutton meals her all pains deleted an few seconds. She telss ” Wow Mutton” and nearby all members listen it and all are laughing. The mutton plate take in her hand and reach at Director’s table.

When Sneha reached at Director table , director feel that sneha is very happy. sneha said “sir please stand up, I want to do something” director stand up then Sneha kiss to the director and said “Thank you”. All are members are shoked to see. Sneha said sir, it’s my favorite food and i always comfort with this mutton meals. thanks for arranging the mutton meals today’s and superb and so tasty.

All members are shocked with see to sneha. Then Sneha look around and tell again “sir don’t take it seriously or bad wrong way because this kiss is a gift for you and take it good way. Sir, you look like my father and whenever I feel happy with my father’s work i kiss him everytime . Director sir face convert to smile and saying “It’s okay, No problem”. All are ate and went to set again.

Whenever the very hard shoot day, Director arrange the mutton meals for all members. But sneha didn’t kiss again to director, but when the mutton meals arranged sneha must to say ” Thanks” to director sir. and both are smiling to remind the kissing moments of that day.

Thanks for reading this little story.

Put your valuable comments on comment box.

Read another Stories

Dogs or Cats??

Dogs or cats?

A little story, a dog and a cat live in the same building, but they do not close each other and always fight about everything, if anything touch the dog so cat complaint to dad(House owner). dad know about his reason of fight but they don’t sleep each other they sleep at single place and cuddle type like Tom and Jerry. Dad bring two because dad loves both. But they fight all day or night but they loved very much each other. One day they fight each other and a beautiful vase broken by their fight. After broken they fear and how to tell to dad and what ?

At evening dad came and see the vase is broken. Dad call them, both are stand with head down mode. But dad didn’t anger on him and dad said , why are you fear I m not angry upon you if you fight each other so my valuable items broken one by one. If you’re satisfied then I m not angry. Both are feeling shame and came to dad and licking dad’s hand. Dad taking both and hugged tight. Then both are decided we are live happily but don’t fight each other.

On or further they don’t fight each other and live very happily. Both are show kindness by using their unique talents to help each other.

Attempt to suicide(English )

Dear Sunita,
This is my last letter to you for the first time. I saw a lot of hardship in my life. Even if I want to live, I am not deserved to enjoy this life. You know very well that I have never done any wrong and I cannot stand injustice. the only mistake of mine was protesting injustice. Being on the right path and being on the right way, I am sitting today doing something that everyone will call a fool and a coward, but just as I was a beacon of hope for you, your destiny will always shine in the sky.

No one is responsible for my stupidity/suicide. Whoever receives this letter please give this letter to my wife Sunita.

All my insurance papers and account books are in the middle drawer of the second column of the cupboard. One of his keys is attached to the house key ring. Open it and collect all the money and spend the rest of your life happily.

Not writing much,
By Your Akash…

Akash’s brain is not working at that time. Suddenly an angel appeared in front of Akash’s eyes and he took Akash’s hand and lifted him from the bed and told him to do what we have to do quickly. This is the time to get rid of your life. He took her by the hand and made her stand near the window. He says to look at the outside world for the last time. Tomorrow this world will end for you. Akash looking at the outside world is very dark and he wishes that he would soon be absorbed in the dust.

Four hours have passed since he sat on the bed in the evening. Glancing inside the room, he is already busy and disturbed. He thought that the last time has come for me. Thinking so much, he went again and saw the mobile. He thought he would talk to Sunita once. Because Sunita’s phone has been ringing about 20 times since evening and it is turning into a missed call. As he was going to grab the phone, the angel shouted to Akash, “No, now is the time to get rid of you.” Don’t pick up anyone’s phone, no one is yours. Everyone here is selfish. The work you are going to do today is the path to your true liberation.

After hearing that, Akash changed his mind again and put the phone upside down and picked up the bed sheet lying on the bed, and twisted it like a rope. She brought the stool to the side of the bed and placed it right under the fan. On the other hand, the angel forces him continuously. Hey… hurry up, time is running out. Akash has gone mad after hearing his words. Without wasting time, he first tied the bed sheet to the fan and tied the other part of the Akash around his neck. On the other hand, Angel says, today is your freedom day You will be assured, we are doing right. Now tie the bed sheet tightly around the neck and push the stool.

Akash began to tighten his throat at his words. His eyes slowly closed. Pushing the stool and tried to raise his legs. Just then Akash’s phone rang. Can’t see because the mobile screen is downwards. Akash changed his mind and remained silent. There was a long ring, and it started ringing again. Ignored it again and started tightening his throat. On the other hand, his breath started to get obstructed because of the chanting of angels. His eyes dimmed and slowly closed.

He raised his leg to push the stool and as he tried to push, the phone rang again for the third time. The ringing of the phone disturbs him. Taking a long breath in anger, and opened his eyes and thought, who is the person who is calling again and again?  I going to Switch off the phone. On the other hand, the angel said, “No, now is the time for you to be freed, and don’t let this time pass in vain.” Should he obey the words of the angel or should he accept the words of his life mind, thinks the Akash? Finally decided. No, until now I have been listening to the Angel. Now I will listen to my heart. He climbed up on the bed, making loose at the knot of the bed sheet. He was going to pick up the phone and put it on silent. It started ringing for the fourth time. New number. The Number was barely recognizable. He picked up the phone and thought that this phone call is the last call of my life.

Hello, who’s talking? Since then, one voice began to say with a smile, Hey brother Akash, how are you?

He did not recognize it. Again asked who is speaking. After that the answer came again, Hey brother, I’m calling Dipti, Hey Dipti Ranjan, why don’t you recognize me? ?? Akash began to think less. Hey brother, we both did police training together at Bhubaneswar, do you remember?? Akash remembered. He said, Hey brother, tell me, how are you? Since then, Dipti asked, first you tell me, how are you?? Akash said, “No,  brother I am not good.” Dipti asked again, yes I also got the news, you have been accused, and want to hear all the stories from you. Tell me, the Akash said no, brother, I can’t say, I don’t have time.

   On the other hand, the angel looks at him angrily and starts saying, hurry up and get on the stool. Then the voice came again.

Bro, what happened, you kept quiet, you used to call me your close friend but now you are saying that I don’t have time for you.

No bro, I’m not feeling well, I’m going to do a big job. On the other hand, Dipti said, “What is the big business that you cannot tell me?” Hearing this, Akash felt a little angry, and said in a deep voice, “I am going to commit suicide.” Dipti said, what else can you do? Come on, talk to me about what’s the matter then committed suicide.

  Akash’s anger rose again. Hey, are you having fun or what?? I am committed to suicide now. If you don’t believe me and make a video call, I will show you. On the other hand, Dipti said, “No, no, I don’t need to see your suicide set-up.” I will do the same if I see your setup. Saying this, Akash requested a video call. But Dipti rejected him and said. Hey, I’m on night duty. Sitting on the tower. INT person will know if the lights go out.

Talking only by voice calls. Then Akash said angrily. Are you having fun? I m going to hang up the phone and I’m going to kill myself. Akash said. Stay bro, do one thing and postponed your suicide. I will come on vacation next month. You come too. To meet in Cuttack, then you commit suicide after seeing. Hearing this, the Akash became silent and burned with anger. On the other hand, the angel stares at him angrily and forced him to come on the stool. Then the voice came again. Hey, bro are you angry?? Oh, listen, no need to be angry. First tell me your story, then if you want to commit suicide I will not refuse you. Akash said no brother can’t say.

Dipti said it will take two minutes from you. He said, “I don’t need to know, if you commit suicide tomorrow, do I have to tell the others?” you committed suicide because of a specific reason. Now the Akash calmed down. If you are asking, then listen.
Akash thought, if he asks, I will tell him and then I will kill myself. Akash said, after police training, I left my job in 2014 and became a forest ranger, but there is no peace here. Who stole and who got caught? Exactly 19 days ago, I caught a teak wooden truck at the gate. Just two minutes after that, a call came from Sallu Bhai of that area who is the owner of a famous wine distillery in the area, and threatened me saying that he should leave the truck, officer.

I said, if there are any threats left then you can come and tell the police station and hung up the phone. From that day onward a being harassed and on the second day I m going to the office, at the roadside a woman asked me for help to move forward. I got down from the jeep to help her, she shouted and called the people around and the woman tore her clothes and nail marks on her body and accused me of rape and the people around me beat me a lot and the police against me. Wrote the report.

  Since that day that Salu’s brother has been threatening me and telling me to leave this area or he will kill me and my family. I asked for the help of the police in this concern, but the police, together with Salu’s brother, oppositely spoke to me. I told my officer, and he also raised his hand and said you solve your own problem, don’t drag us in. All roads were closed for me.  I told my wife at home, and she explained and assured me that everything will be fine slowly, but it is impossible for me, I don’t want to live anymore, brother. No one is mine, everyone is here for selfish reasons. Not only that, but Salu Bhai is also asking me for 50 lakh rupees for not any reason.

On the other hand, Dipti said, why don’t you quit your job? Akash said, how to live with my family?  if I leave my job? Dipti said, Hey brother, it is the best way to solve suicide? If you commit suicide, will Sallu leave your family? If you do it and you have a daughter, she will become an orphan, have you ever thought? How will your wife who trusts you live? She cannot live without you. She may even commit suicide because of your death. What will happen to your money? Your parents do not accept your child as their own. On the other hand, the behavior of the in-laws is also not right. How will they survive in this selfish world, you tell me??

If you can’t fight them then get posted to another place from that place. Thinks well. Suicide is not the solution. Tell me what’s wrong. I must tell you the solution, but if you commit suicide today, you will be freed and you must be called a fool and coward man. You say how will your daughter live who takes her father’s name and feels superior everywhere. How will your wife live? who has boasted of her for your honest wife? How will the father and mother live who will see the death of their son before their death? You think once.

After hearing this, two drops of tears came out of Akash’s eyes. He closed his eyes and sat unconsciously on the bed. On the other hand, the angel gradually disappeared and his voice became less audible. He put his hand on his head. Hey bro, seriously what was I going to do? And two drops of tears came out. It is because of you that I have saved myself from making a big mistake today. Akash smiled and said, I knew from the first that you would do something wrong and I had a feeling. And you don’t live for me today, I lived for that girl, for that woman, and for that father and mother. I am nothing. Akash’s eyes were already wet. said. Brother, I have also written my suicide note. Akash said, now you decide and I will show you the solution. Go fresh, even if you haven’t eaten. Akash said yes.

Dipti said, “You order food from the hotel, otherwise you order it online.” Bring your wife tomorrow. Both are staying together. The mind will be fine. Being alone will bring bad thoughts to your mind. Now I am putting the phones and hanging up. Let’s talk to your father and mother once, but don’t tell them about your foolishness. Now I am keeping the phone, Dipti said

Akash took a deep breath and lay down on the bed. For about two minutes he laughs and cries a little while looking at the hanging bed sheet. Sunita’s phone rang. Sunita asked silently, what are you doing? Why is the phone not receiving it? I am very worried. Akash said, “No, I am fine.” I slept with my mobile on silent because I was not feeling well. Sunita asked, what happened? Akash said, he suffering from a headache and after talking a little, he asks for talking with Mom to give her the phone. Sunita gave the phone to her mother, and Akash spoke to her as well. He felt happy. Father asked. Mother said she has a little cold so she has eaten and gone to sleep. We will talk tomorrow. After talking a little, Akash hung up the phone. Online food also arrived in time. The next day he went to his village. He stayed for about four or five days and brought Sunita.

  The problem of the current Akash is slowly getting solved and that’s only because of a good friend like Dipti.

(Also that day, Akash’s wife called Dipti and said, “I called Akash many times and he didn’t pick up the phone. Can you please call him and ask him? He told me before about you and that you two were good friends. So I m very worried. Please call him and please suggest a good decision. I didn’t found anyway. So I messaged you on Facebook and asked for your number. Please forgive me if I m  disturbing you. Dipti also said, “Nothing Mam, I am not.”

After that, They were talking on the phone. because of the dipti that day, Akash returned from death gate.

After talking with Akash Dipti again called Akash’s wife and says that he should talk on the phone now but doesn’t say anything to make her angry. He is very worried. Dipti explained to Akash’s wife that you will speak well.


So the story is over…
So dear reader you will see such events today and tomorrow. Someone’s case is exactly like this story. He who has a friend with good judgment like Dipti survives, but he who does not has him, to get rid of this life, he takes the identity of a coward.

So what did you decide? Everyone should have a friend like Dipti, right? Must be one in the comments and how did you like this story, the words are waiting for you in the comment box, must say.

This story is little based on a true story. Only the name has been changed. No one has been indicated Individually and not harmed anyone.

The author has heard this story from the Dipti Ranjan and prepared it in front of you through the story.

So thank you Dipti brother.

Your favorite author
Nilamadhab Bhuya.

A short story

Read in odia

The result was out in the last few days. The hard work of the last 3 years has paid off, but the in-laws are more unhappy than my family. Because after a few months, I am getting married. The husband is learning to work in a pharmacist shop near the medical center. 12000 rupees as monthly salary but there is another aim of him that to open a new pharmacist shop.

But that day when the result came out first I told my would-be husband, he was very happy and said whatever your hard work God has given you the result and also said that now I don’t need to open any shop. You will do the job. I will stay at home. I will help to read and serve the children. This was the talk of the day.

  In the evening, the husband came home after taking leave from the shop. Take a sweet packet. All day I ate sweets from my neighbor and friends. my desire for sweets had died but I had to eat from his hands again. His happiness sky touching. He was so happy that I cannot describe it. We sat and talked for about 3 hours. And those three hours happened for the first time in our life. Because if he calls before that, I am reading and he only asks about home and health and reading and talks for 2 minutes. During the day, friends and reporters came and asked many questions. I said all those things. Until noon that night only wishes and congratulations be heard on the phone.

From that day, for about 3-4 days, TV reporters came and interviewed. I also had to go to Delhi for 2 days. Because some course institutes introduced me to other students. It was about 6 days ago.

What happened tomorrow morning
Would my father-in-law introduce himself as the mini-leader in the village? He told him over the phone that we don’t want to have a relationship with this family and this is impossible and hung up the phone. He did not give him the option to question my father. My father called him again over the phone but he did not pick up the phone. Hearing this, my father a deep thought a lot. He came to me and asked what happened with you and that boy. I said no, Father. There is no such thing. I have been calling him since yesterday. He was not receiving and I texted him this morning. He told me in the message that there is some urgent work and I will call her when I am free.

Dad got worried again. I messaged again but no reply. I told my father. You don’t worry, you take a rest, I’m doing something. I took out my scooter with my younger brother and reached his pharmacist shop. There I came to know that he is on leave from tomorrow. I called again. But there is no answer.

When I came home, I was also worried. What happened suddenly? I sent my younger brother and father to his house in the evening to find out what happened. What they said was absurd. He is saying that if your daughter gets a job then who will serve us? If your daughter refuses to do the job, we will agree to this strong relationship. Hearing this, my father said. We told you this before. It was not right to fix the proposal for the last two years. My father-in-law replied that we knew that your daughter would get a job. My husband was sitting there silently. All the answers were given by the father-in-law. The father-in-law said again. If she will doing job tomorrow. She will not respect us. Far from serving us, she will think that we are servants of the house. Our son will not have respect and what she has learned maybe my son says, I will not open any shop for pharmacists again. Are we going to be so helpless that we are going to get up and running with our daughter-in-law’s money?

No, we do not agree with this proposal. My father said. Dear Brother what you think is not, it is the opposite. I have brought up my daughter with such discipline. She will not forget her manners. She will not let you lose your dignity. She will now be an IAS officer. I can’t say that she will press your leg or cook at home, that she will be around all the time. Yes, once again he says she will not quit her job. That job is not just her dream. She has also fulfilled the dreams of his parents. We are eyewitnesses to how many days and nights she spends in sleeplessness for the realization of that dream. And you are saying she will quit her job after his dream comes true?? It is impossible. The father-in-law got up. That is why we do not agree to this relationship. My father smiled a little. Brother, I have no question. You should think about it.

  If you have taken such a decision after listening to other people, then it is entirely your fault. The father tried to talk to my husband but the father-in-law spoke again. He won’t say anything. Our son will do whatever we say. Do I have respect too? We cannot lose that honor. Dad stood up. said once again. A new relationship was formed with you in these two years. I don’t call my judgment wrong. Take your time and make the right decision. The father-in-law got up again and said that we have already decided that we want to break this relationship. My Father and younger brother got up from the sofa and returned home with folded hands.

When I came home, I was surprised to hear this from my younger brother. Father was sitting with his hands on his head. Meanwhile, the news is playing on TV. I turned off the TV and took my hands off my father’s head and slept on his lap. Dad gave me a little fake smile. Dad patted my head and asked me, the younger brother told you the all things. I nodded yes. I asked seeing my father a little sad. Father, why are you thinking that? I didn’t do anything wrong by passing IAS. Yes, if they don’t want to see me as their daughter-in-law, then it’s not right to force them too much. Yes, I also told all reporters and TV channels that I am going to get married very soon what is the problem? The father said the reporter will line up the house again regarding this matter. I said, Father, nothing will happen, don’t worry.

I will get married after training, but still not. This happened before that. Maybe it was meant to be. I tried to make Dad smile a little. On the other hand, Mother brought food. We all sat down and ate.

This morning my husband (I mean father-in-law’s son) called me and ask me to forgive him. He says I don’t agree with Father’s decision. I like you and agree to marry you. But I cannot decide anything that will harm my father’s honor. I said, within two years a relationship had developed between us. It could not even turn into a love affair. Even if it is about your father’s honor, then you should not marry me by harming your father’s honor. Marry where your father decides. You will be happy and so will your family. Finally, I said that till now I only loved books but from now on I have to love other people. Maybe this is our last call. After saying this, I hung up the phone.

I think my IAS pass is wrong. No, there was another reason. Whose fault is it?? Or my father-in-law’s family??? Too many questions too many answers??? But still, I am happy. I also thank God that a new life will begin today. And in this life, I will live as I wish. And this was also God’s wish. I hope to be of good service during my IAS career. See what’s going on…

This is a short story of an IAS officer, by the author Nilamadhab Bhuyan.

Please let me know how you like this story by commenting.

Thank you very much for reading till the end. Don’t forget to share with other friends.

Click here for read this story on odia

ଛୋଟିଆ କାହାଣୀ ଟିଏ

Click here to read this story in English

ଗତ କିଛି ଦିନ ତଳେ ରେଜଲ୍ଟ ବାହାରିଲା । ଗତ ୩ ବର୍ଷର ପରିଶ୍ରମ ର ଫଳ ମିଳିଲା କିନ୍ତୁ ଘର ଲୋକ ଅପେକ୍ଷା ଶଶୁର ଘର ଲୋକେ ବହୁତ୍ ଦୁଃଖୀ ଅଛନ୍ତି । କାରଣ କିଛି ମାସ ପରେ ମୋର ବାହାଘର ହେବ । ସ୍ବାମୀ ମେଡିକାଲ ପାଖ ଗୋଟିଏ ଫାର୍ମାସିଷ୍ଟ ଦୋକାନ ରେ ରହି କାମ ଶିଖୁଛନ୍ତି। ମାସିକ ବେତନ ହିସାବରେ ୧୨୦୦୦ ଟଙ୍କା ମିଳୁଛି କିନ୍ତୁ ଆଗକୁ ଲକ୍ଷ ଅଛି ଯେ ଗୋଟିଏ ନିଜର ଫାର୍ମାସିଷ୍ଟ ଦୋକନ ଟିଏ କରିବେ ।

କିନ୍ତୁ ସେଦିନ ଯେତେବେଳେ ରେଜଲ୍ଟ ବାହାରିଲା ପ୍ରଥମେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଙ୍କୁ ଜଣାଇଲି, ସେ ବହୁତ୍ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ ଯାହା ହେଉ ତୁମର କଷ୍ଟ କୁ ଭଗବାନ ଫଳ ସ୍ୱରୂପ ତୁମକୁ ଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଲେ ଯେ ଏବେ ମୋର ଦୋକାନ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ । ତମେ ତ ଚାକିରି କରିବ । ମୁଁ ଘରେ ରହିବି । ପିଲାମାନଙ୍କୁ ପଢା ପଢ଼ି ଏବଂ ସେବା କରିବି। ଏହା ଥିଲା ସେଦିନ ର କଥା।

ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଦୋକାନ ରୁ ଛୁଟି ନେଇ ସ୍ବାମୀ ଘର କୁ ଆସିଥିଲେ। ମିଠା ପ୍ୟାକେଟ ଟିଏ ନେଇ। ଦିନ ଟି ଯାକ ସାହି ପଡିଶା ଏବଂ ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କ ହାତରୁ ମିଠା ଖାଇ ଖାଇ ଯେମିତି ମିଠା ପ୍ରତି ଇଚ୍ଛା ମରି ଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ପୁଣି ମୋତେ ଖାଇବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ତାଙ୍କ ଖୁସି ଆକାଶ ଛୁଆଁ ଥିଲା । ସେ ଏତେ ଖୁସି ଥିଲେ ଯେ ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି ପାରୁନି । ପ୍ରାୟ ୩ ଘଣ୍ଟା ବସି କଥା ହେଲୁ । ଆଉ ସେ ତିନି ଘଣ୍ଟା ଆମ ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ହୋଇଥିଲା । କାରଣ ତା ପୂର୍ବରୁ ଯେବେ ସେ କଲ୍ କରନ୍ତି ମୁଁ ସେତେବେଳେ ପଢୁଥାଏ ଏବଂ ସେ କେବଳ ଘର କଥା ଆଉ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ କଥା ଆଉ ପଢା ପଢ଼ି କଥା ପଚାରି ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ୨ ମିନିଟ କଥା ହୋଇ ରଖି ଦିଅନ୍ତି । ଦିନ ବେଳେ ସାଙ୍ଗ ମାନେ ଆଉ ରିପୋର୍ଟର ମାନେ ଆସି ବହୁତ୍ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ସେ କଥା ସବୁ କହିଲି । ସେଦିନ ରାତି ୧୨ ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫୋନ୍ ରେ କେବଳ ଶୁଭେଛା ଆଉ ଶୁଭକାମନା ହିଁ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା ।

ସେଦିନ ପର ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩-୪ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟିଭି ରିପୋର୍ଟର ମାନେ ଆସି interview ନେଲେ। ୨ ଦିନ ପାଇଁ ମୋତେ Delhi ମଧ୍ୟ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା। କାରଣ କିଛି ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସଂସ୍ଥା ମୋତେ ଶୁଭେଛା ଜଣେଇ ଅନ୍ୟ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ମାନଙ୍କ ସହିତ ପରିଚିତ କରାଇଲେ । ଏହା ଥିଲା ୬ ଦିନ ତଳର କଥା ।

କାଲି ସକାଳେ କଣ ହେଲା କେଜାଣି ମୋର ଶଶୁର, ସେ ଗାଁ ରେ କୁଜି ନେତା ସ୍ୱରୂପ ନିଜକୁ ପରିଚିତ କରନ୍ତି। ସେ ଫୋନ୍ ଦ୍ଵାରା ଜଣାଇଲେ ଯେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାର ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହୁଁ ଏବଂ ଏହି ବାହାଘର ଅସମ୍ଭବ, କହି ଫୋନ୍ କାଟି ଦେଲେ। ବାପା ଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ସମୟ ଦେଲେ ନାହିଁ । ବାପା ତାଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କରିଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ଫୋନ୍ ଉଠେଇଲେ ନାହିଁ । ଏକଥା ଶୁଣି ବାପା ବହୁତ୍ ଚିନ୍ତା କରିଲେ । ସେ ମୋତେ ଆସି ପଚାରିଲେ ତୋର ଆଉ ସେ ପୁଅ ସହିତ କଣ ଝଗଡ଼ା ହୋଇଛି କି ?? ମୁଁ କହିଲି ନାହିଁ ତ ବାପା। ସେମିତି କିଛି ନାହିଁ । ମୁଁ ତ, ଗତ କାଲି ଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଫୋନ୍ କରୁଛି । ସେ ରିଶିଭ କରୁ ନଥିଲେ ଏବଂ ଆଜି ସକାଳେ ମେସେଜ କରିଲି। ସେ ମେସେଜ ରେ ମୋତେ କହିଲେ ଯେ କିଛି ଜରୁରୀ କାମ ଅଛି ମୁଁ ଫ୍ରି ହେଲେ ତମକୁ କଲ୍ କରିବି।

ବାପା ପୁଣି ଚିନ୍ତା ରେ ପଡ଼ିଲେ । ମୁଁ ପୁଣି ମେସେଜ କରିଲି କିନ୍ତୁ କିଛି ଉତ୍ତର ନାହିଁ । ମୁଁ ବାପାଙ୍କୁ କହିଲି । ତମେ ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ ତମେ ରେଷ୍ଟ କର ମୁଁ କିଛି କରୁଛି। ମୁଁ ମୋ ସ୍କୁଟି ବାହାର କରିଲି । ସାନ ଭାଇ ଙ୍କୁ ବସେଇ ତାଙ୍କ ଫାର୍ମାସିଷ୍ଟ ରେ ପହଞ୍ଚିଲି। ସେଠି ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲି ଯେ ସେ କାଲି ଠାରୁ ଛୁଟି ରେ ଅଛନ୍ତି । ମୁଁ ପୁଣି ଫୋନ୍ କରିଲି । କିନ୍ତୁ କିଛି ଉତ୍ତର ନାହିଁ ।

ଘରକୁ ଆସି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲି । ହଠାତ୍ କଣ ହେଲା ବାହାଘର ଭାଙ୍ଗିବା ର ନିଷ୍ପତି ସୁଣେଇ ଦେଲେ । ଜାଣିବା ପାଇଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ମୋ ସାନ ଭାଇ ଏବଂ ବାପାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପଠେଇଲି। ସେମାନେ ଯାହା କହିଲେ ତାହା ଅବାନ୍ତର ଥିଲା । ସେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ତୁମ ଝିଅ ଯଦି ଚାକିରି କରିବ ତେବେ ଆମକୁ କିଏ ସେବା କରିବ ? ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଝିଅ ଚାକିରି କରିବାକୁ ମନା କରନ୍ତି ତେବେ ଆମେ ଏହି ବାହାଘର ରେ ରାଜି ହେବୁ। ଏତିକି ଶୁଣି ବାପା କହିଲେ । ଏକଥା ଆମେ ଆପଣକୁ ଆଗରୁ କହିଥିଲୁ । ଗତ ଦୁଇ ବର୍ଷ ହେଲା ପ୍ରସ୍ତାବ ଠିକ୍ କରି ରଖିବା ଠିକ୍ ନଥିଲା । ମୋ ଶଶୁର ଉତ୍ତର ଦେଲେ ଯେ ଆମେ କଣ ଜାଣିଥିଲୁ କି ଯେ ଆପଣଙ୍କ ଝିଅ ସତରେ ଚାକିରି ପାଇଯିବ । ସେଠି ମୋ ସ୍ବାମୀ ଚୁପ୍ ହୋଇ ବସିଥିଲେ। ସବୁ ଉତ୍ତର ଶଶୁର ଦେଉଥିଲେ । ଶଶୁର ପୁଣି କହି ଉଠିଲେ । କାଲି ଯଦି ସେ ଚାକିରି କରିବ । ଆମକୁ ସେ ସମ୍ମାନ ଦେବ ନାହିଁ। ଆମ ସେବା ତ କରିବା ଦୂରର କଥା ଆମକୁ ସେ ଘର ର ଚାକର ବୋଲି ଭାବିବ । ଆମ ପୁଅ ର ଇଜ୍ଜତ ରହିବ ନାହିଁ ଏବଂ ସେ କଣ ପାଠ ପଢେଇଛି କେଜାଣି ମୋ ପୁଅ କହୁଛି ମୁଁ ଆଉ ଫାର୍ମାସିଷ୍ଟ ଦୋକାନ କରିବି ନାହିଁ । ଆମେ କଣ ଏତେ ଅସହାୟ ହୋଇଯିବୁ ଯେ ଆମେ ବୋହୂ ଟଙ୍କା ରେ ଆମେ ଉଠ ବସ୍ ହେବୁ।

ନା ନା ଆମେ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ରେ ରାଜି ନାହୁଁ। ବାପା କହି ଉଠିଲେ। ସମୁଦୀ ବାବୁ ଆପଣ ଯାହା ଭାବୁଛନ୍ତି ନା, ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଓଲଟା । ମୋ ଝିଅ କୁ ମୁଁ ସେଭଳି ଶିଷ୍ଟାଚାର ଦେଇ ବଡ କରି ଆସିଛି । ସେ ନିଜ ମାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଭୁଲିବ ନାହିଁ । ସେ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମାନ ହାନି ହେବାକୁ ଦେବ ନାହିଁ। ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଜଣେ ଆଇଏଏସ୍ ଅଫିସର ହେବ। ସେ ଆପଣଙ୍କ ଗୋଡ ଚିପି ଦେବ କିମ୍ବା ଘରେ ରୋଷେଇ କରି ପାରିବ, ସେତେ ସମୟ ତା ପାଖରେ ଥିବ ବୋଲି ଏହା ମୁଁ କହି ପାରିବି ନାହିଁ। ହଁ, ପୁଣି ଥରେ କହି ରଖୁଛି ସେ ଚାକିରି ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ । ସେ ଚାକିରି ତାର କେବଳ ସ୍ବପ୍ନ ନୁହେଁ । ତାର ବାପା ମା ର ସ୍ବପ୍ନ ମଧ୍ୟ ସେ ପୂରଣ କରିଛି। ସେ ସ୍ବପ୍ନ ସାକାର ପାଇଁ ସେ କେତେ ରାତି କେତେ ଦିନ ଅନିଦ୍ରା ରେ ଦିନ କାଟିଛି ତାହା ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷଦର୍ଶୀ। ଆଉ ସେ ସ୍ବପ୍ନ ସାକାର ହେବା ପରେ ଆପଣ କହୁଛନ୍ତି ସେ ଚାକିରି ଛାଡ଼ି ଦେବ ?? ଏହା ଅସମ୍ଭବ। ଶଶୁର କହି ଉଠିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ଆମେ ରାଜି ନାହୁଁ । ବାପା ଅଳ୍ପ ହସିଲେ। ସମୁଦୀ ମୋର କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ନାହିଁ । ଆପଣ ଚିନ୍ତା କରିବା କଥା ।

ଆପଣ ଯଦି ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଯଦି ଆପଣ ଏମିତି ନିଷ୍ପତି ନେଇଛନ୍ତି ତେବେ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆପଣଙ୍କ ଭୁଲ । ବାପା ମୋ ସ୍ବାମୀ ସହିତ କଥା ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ କିନ୍ତୁ ଶଶୁର ପୁଣି କହି ଉଠିଲେ। ସେ କିଛି କହିବ ନାହିଁ । ଯାହା ଆମେ କହିବୁ ଆମ ପୁଅ ତାହା କରିବ। ମୋର ମଧ୍ୟ ଇଜ୍ଜତ ଅଛି ନା । ଆମେ ସେ ଇଜ୍ଜତ କୁ ହରେଇ ପାରିବୁ ନାହିଁ। ବାପା ଉଠି ଠିଆ ହେଲେ । ପୁଣି ଥରେ କହି ଉଠିଲେ । ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଦୁଇ ବର୍ଷ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ସମ୍ପର୍କ ଗଢି ଉଠିଥିଲା । ମୁଁ ଆପଣକଂ ନିଷ୍ପତି କୁ ଭୁଲ କହୁନି । ଆପଣ ସମୟ ନିଅନ୍ତୁ ଏବଂ ଉଚିତ୍ ନିଷ୍ପତି ନିଅନ୍ତୁ । ଶଶୁର ପୁଣି କହି ଉଠିଲେ ଆମେ ନିଷ୍ପତି ନେଇ ସାରିଛୁ ଆମେ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ । ବାପା ଏବଂ ସାନ ଭାଇ ସୋଫା ରୁ ଉଠି ହାତ ଯୋଡ଼ି ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ ।

ଘରେ ଆସି ସାନ ଭାଇ ମୁହଁରୁ ଏକଥା ଶୁଣି ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲି । ବାପା ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଦେଇ ବସିଥିଲେ । ସେପଟେ ଟିଭି ରେ ନିଉଜ ଚାଲିଥାଏ । ଟିଭି ବନ୍ଦ କରି ବାପାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରୁ ହାତ ବାହାର କରି ତାଙ୍କ କୋଳରେ ମୁଁ ଶୋଇଲି। ବାପା ମୋତେ ଅଳ୍ପ ମିଛ ହସ ଦେଲେ। ବାପା ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଆଁଉସି ଦେଲେ ଏବଂ ପଚାରିଲେ ସାନ ଭାଇ ସବୁ କହିଲା ?? ମୁଁ ମୁଣ୍ଡ ହଲେଇ ହଁ କରିଲି। ବାପାଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ଦୁଃଖୀ ଦେଖି ମୁଁ ପଚାରିଲି। ବାପା ଆପଣ କାହିଁକି ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି ଯେ । ମୁଁ ଆଇଏଏସ୍ ପାସ୍ କରି କିଛି ଭୁଲ କରିନି ତ। ହଁ ସେମାନେ ଯଦି ମୋତେ ତାଙ୍କ ବୋହୂ ରୂପରେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହାନ୍ତି ତେବେ ତାହା ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଆମେ ଅଧିକ ବାଧ୍ୟ କରିବା ଠିକ୍ ନୁହଁ। ହଁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସବୁ ରିପୋର୍ଟର କୁ ଏବଂ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲ କୁ କହି ଦେଇଛି ଯେ ମୁଁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ବିବାହ କରିବାକୁ ଯାଉଛି ଏଥିରେ ଅସୁବିଧା କଣ। ବାପା କହିଲେ, ଏହି କଥା କୁ ନେଇ ରିପୋର୍ଟର ଙ୍କର୍ ପୁଣି ଘରେ ଲାଇନ୍ ଲାଗିବେ। ମୁଁ କହିଲି, ବାପା କିଛି ହେବନି ଆପଣ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ।

ମୁଁ ଟ୍ରେନିଂ କରି ଆସିଲା ପରେ ବିବାହ କରିବି ଏବେ ମଧ୍ୟ କରି ନଥାନ୍ତି । ତା ପୂର୍ବରୁ ଏମିତି ଘଟିଗଲା । ବୋଧେ ଏମିତି ହେବାକୁ ଥିଲା । ମୁଁ ବାପାଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ହସେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲି । ସେପଟେ ମା ଖାଇବା ବାଢ଼ି ଆଣିଲେ । ସମସ୍ତେ ବସି ଖାଇଲୁ ।

ଆଜି ସକାଳେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ( ମାନେ ସେ ପୁଅ) ମୋତେ କଲ୍ କରି ଭୁଲ ମାଗିଲେ । ମୁଁ ବାପାଙ୍କ କଥା ରେ ରାଜି ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପସନ୍ଦ କରେ ଏବଂ ତୁମକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ରାଜି ଅଛି। କିନ୍ତୁ ବାପାଙ୍କ ଇଜ୍ଜତ ହାନି ହେବ ବୋଲି ମୁଁ କିଛି ସ୍ଥିର କରି ପାରୁନି। ମୁଁ କହିଲି, ଦୁଇ ବର୍ଷ ଭିତରେ ଆମ ଭିତରେ ଗୋଟିଏ ସମ୍ପର୍କ ଟିଏ ଗଢି ଉଠିଥିଲା । ତାହା ପ୍ରେମ ସମ୍ପର୍କ ରେ ପରିଣତ ମଧ୍ୟ ହୋଇ ପାରିଲା ନାହିଁ । ଯଦିଓ ତୁମ ବାପାଙ୍କ ଇଜ୍ଜତ ର କଥା, ତେବେ ତୁମେ ତୁମ ବାପାଙ୍କ ଇଜ୍ଜତ କୁ ହାନି କରି ମୋତେ ବିବାହ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଆପଣଙ୍କ ବାପା ଯେଉଁଠି ସ୍ଥିର କରିବେ ସେଠି ବିବାହ କର । ଆପଣ ମଧ୍ୟ ଖୁସିରେ ରହିବେ ଏଵଂ ଆପଣଙ୍କ ପରିବାର ମଧ୍ୟ ଖୁସିରେ ରହିବେ । ଶେଷରେ ମୁଁ କହିଲି ଯେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ କେବଳ ପୁସ୍ତକ କୁ ଭଲ ପାଇ ବସିଥିଲି କିନ୍ତୁ ଆଜି ଠାରୁ ମଣିଷ କୁ ଭଲ ପାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ। ବୋଧ ହୁଏ ଏହା ଆମର ଶେଷ କଲ୍ । ଏତିକି କହି ଫୋନ୍ କାଟି ଦେଲି ।

ମୁଁ ଭାବୁଛି ମୋର ଆଇଏଏସ୍ ପାସ କରିବା ଭୁଲ ?? ନା ଆଉ କିଛି କାରଣ ଥିଲା । ଏଠି ଭୁଲ କାହାର ହେଲା ମୋର?? ନା ମୋ ଶଶୁର ଘର ଲୋକ ଙ୍କର??? ବହୁତ୍ ପ୍ରଶ୍ନ ବହୁତ୍ ଉତ୍ତର ??? କିନ୍ତୁ ତଥାପି ମୁଁ ଖୁସି ଅଛି । ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ଯେ ଆଜି ଠାରୁ ଗୋଟିଏ ନୂଆ ଜୀବନ ର ପ୍ରାରମ୍ଭ ହେବ । ଆଉ ଏହି ଜୀବନ ରେ ମୁଁ ମୋ ଇଚ୍ଛାରେ ବଞ୍ଚିବି । ଆଉ ଏହା ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ଙ୍କ ର ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ବୋଧେ । ମୋ ଆଇଏଏସ୍ ଜୀବନୀ କାଳ ଭିତରେ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ସେବା ଦେବୀ ବୋଲି ଆଶା ରଖିଛି । ଦେଖା ଯାଉ କଣ ହେଉଛି….

ଏହା ଥିଲା ଗୋଟିଏ ଆଇଏଏସ୍ ଅଧିକାରୀ ର ଛୋଟିଆ କାହାଣୀ ଟିଏ, ଗାଳ୍ପିକ ନୀଳମାଧବ ଭୂୟାଁ ଙ୍କ ତରଫରୁ ।

ଏହି କାହାଣୀ ଟି ଆପଣଙ୍କୁ କେମିତି ଲାଗିଲା କମେଣ୍ଟ ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣେଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ ।

ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢ଼ି ଥିବାରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁତ୍ ବହୁତ୍ ଧନ୍ୟବାଦ୍ । ଅନ୍ୟ ମନକୁ ସେୟାର କରିବାକୁ ଭୁଲିବେ ନାହିଁ ।

Click here to read this story in English

ଖବର କାଗଜ

ଗରିବ ବସ୍ତୀ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟିଆ ଛପର ଘରେ ଚିନ୍ତୁ ଆଉ ତା ମା ରହୁଥିଲେ । ଚୀନ୍ତୁ ର ବାପା ବହୁତ ଦିନ ତଳେ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ । ଚିନ୍ତୂ ଆଉ ତା ମାଆ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ରହୁଥିଲେ । ଚିନ୍ତୁ ର ମା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଘରେ ବାସନ ସଫା କରନ୍ତି । ସେଥିରୁ ଯାହା ଟଙ୍କା ମିଳେ ଘର ଚାଲେ । ଗୋଟିଏ ଦିନ ମା ପୁଅ ବସି ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ, ମା ଚିିନ୍ତୁ କୁ କହିଲେ ତୁ କାଲି ଠାରୁ ସ୍କୁଲ ଯିବୁ ଏଵଂ ପାଠ ପଢ଼ାପଡି କରିବୁ । ହେଲେ ମା ଆମ ଘର ର ପରିସ୍ଥିତି ବହୁତ୍ ଖରାପ ଅଛି । ତମେ ମୋ ପାଠପଢ଼ା ପାଇଁ ଟଙ୍କା କୋଉଠୁ ଆଣିବ । ମା କହିଲେ ସେସବୁ ମୁଁ ଦେଖିବି ତୁ କେବଳ ତୋ ପାଠ ପଢାରେ ମନ ଦେ । ଏମିତିରେ ମୁଁ କାମ କୁ ଚାଲିଯାଏ ତୁ ଦିନସାରା ଖେଳକୁଦ କରୁଛୁ । ତୁ ଯଦି ସ୍କୁଲ ଯିବୁ ତୋ ଭବିଷ୍ୟତ ତୁ ନିଜେ ଗଢିବୁ ଏବଂ ବଡ ହୋଇ ଖୁସିରେ ରହିବୁ । ଚିିନ୍ତୁ କହିଲା ଠିକ୍ ଅଛି ମା ହେଲେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କିଛି କାମ ଖୋଜିବି ଏବଂ ତମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବି । ତା ପରଦିନ ମା ସ୍କୁଲ ରେ ଚିିନ୍ତୁ ର ନାମ ଲେଖାଇଲେ । ପୁଅ ର ସ୍କୁଲ ରେ ନାମ ଲେଖାଇ ବହୁତ ଖୁସି ଅନୁଭବ କଲେ ଏବଂ ଆଖିରୁ ଖୁସିରେ ଦୁଇ ଟୋପା ଲୁହ ବାହାରିଗଲା । ମା ଚିିନ୍ତୁ ର ପାଠପଢ଼ା ଖର୍ଚ୍ଚ ପାଇଁ ଆଉ ଦୁଇଟି ଘରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲା ।

ଚିିନ୍ତୁ ସ୍କୁଲ ରୁ ଫେରି ଆସି ମା କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାଏ । ବହୁତ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ପରେ ମା ଆସି ଘରେ ପହଞ୍ଚିଲା । ମା ତମେ ଆଜି ଏତେ ସମୟ କୋଉଠି ରହିଯାଇଥିଲ । ତୋ ପାଠପଢା ପାଇଁ ମୁଁ ଆଉ ଦୁଇଟି ଘରେ ବାସନ ସଫା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲି ସେଥିପାଇଁ ଏତେ ସମୟ ଲାଗିଲା । ହଉ ଛାଡ଼ ସେ କଥା ମୋତେ କହ ତୋର ସ୍କୁଲ ର ପ୍ରଥମ ଦିନ କେମିତି ଥିଲା । ବହୁତ ଭଲ ଥିଲା ମା, ମୋ ସ୍କୁଲରେ ବହୁତ ପିଲା ଅଛନ୍ତି । ମୁଁ ବହୁତ ସାଙ୍ଗ କରିଛି । ସାର୍ ଆଉ ଦିଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଭଲ । ତୁ ଭଲ ପାଠ ପଢ଼ି ବଡ଼ ହେଲେ ଅଫିସର ହେବୁ ହେଲା। ଆଉ ଜାଣିଛ ମା ମୁଁ ମୋ ପାଇଁ କାମ ବି ଦେଖିଛି, ମା ମୋତେ ପଚାର ମୁଁ ମୋ ପାଇଁ କଣ କାମ ଦେଖିଚି ? ମା ପଚାରିଲେ ଆରେ ବାବା କହ କଣ କାମ ଦେଖିଛୁ । ମା, କାଲି ଠୁ ମୁଁ ସବୁଦିନ ସକାଳୁ ଘର ଘର ବୁଲି ଖବର କାଗଜ ଦେବାକୁ ଯିବି ଆସିଲେ ପୁଣି ସ୍କୁଲ ଯିବି । ମା ଶୁଣି ବହୁତ୍ ଖୁସି ହେଲେ । ତା ପରଦିନ ଠୁ ସକାଳ ସମୟରେ ଘର ଘର ବୁଲି ପେପର ଦେବା ଆରମ୍ଭ କଲା । ପେପର ବେପାରୀ ଚିିନ୍ତୁ କୁ କିଛି ଟଙ୍କା ଦେଲା ତାପରେ ଘରକୁ ଆସି ସ୍କୁଲ କୁ ବାହାରିଲା । ବହୁତ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମିତି ଚାଲିଲା ଗୋଟିଏ ଦିନ ଚିିନ୍ତୁ ଖବର କାଗଜ ଦେଇ ଆସିଲା ଆଉ ଗୋଟିଏ ଖବର କାଗଜ ଅଧିକା ରହି ଗଲା । ସେ ସେହି ଖବର କାଗଜ କୁ ବେପାରୀ କୁ ଫେରାଇ ଦେଲା କିନ୍ତୁ ସେ ବେପାରୀ ଚିିନ୍ତୁ କୁ ସେ ପେପର ଘରକୁ ନେଇକି ଯାଅ ବୋଲି ତା ହାତରେ ପୁଣି ଦେଲା । ଚିିନ୍ତୁ ସେ ପେପର କୁ ଘରକୁ ନେଇକି ଗଲା ଓ ସେଥିରେ ଛପା ଯାଇଥିବା କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତର ସମାଧାନ କଲା । ସେ ସ୍କୁଲ ଯିବା ରାସ୍ତାରେ ସେ ଖବର କାଗଜ ଅଫିସ ଥିଲା ସେ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇଥିବା କାଗଜ ଖଣ୍ଡକୁ ଖବର କାଗଜ ଅଫିସ୍ ରେ ଜମା କରି ସ୍କୁଲ୍ ଚାଲିଲା। ସବୁଦିନ ପରି ସ୍କୁଲ ଯାଉଥାଏ । ଚିନ୍ତୁ ର ମା ଗୋଟିଏ ଘର ପରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଘର କାମ କରିବାକୁ ଲାଗିଥାଏ ।

ଚିନ୍ତୁ ସ୍କୁଲ ପରେ ପାଠ ପଢୁଥିଲା ଆଉ ଘର ସଫାସୁତୁରା କରି ମା ର ଫେରିବା ବାଟକୁ ଚାହିଁକି ରହୁଥାଏ । କିଛିଦିନ ପରେ ଚିନ୍ତୁ ଯେବେ ସ୍କୁଲ ରେ ଥିଲା ସେଦିନ ଚିନ୍ତୁ ର ଶିକ୍ଷକ ସହିତ ଆଉ ଜଣେ ଅଫିସର ଆସିଥିଲେ । ସେ ଅଫିସର ଖବରକାଗଜ ରେ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିବା ପିଲାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ । ଶିକ୍ଷକ ଚିନ୍ତୁ କୁ ଦେଖେଇ ଅଫିସର କୁ କହିଲେ ସେ ପିଲା ହେଉଛି ଚିନ୍ତୁ ଯିଏ ଆପଣଙ୍କ ଖବର କାଗଜ ର ଉତ୍ତର ଦେଇଛି। ଅଫିସର ଚିନ୍ତୁ କୁ ପାଖକୁ ଡ଼ାକି ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ । କହିଲେ ତମେ ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସେଦିନ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଉତ୍ତର ତମ ଛଡା ଆଉ କିଏ ଦେଇପାରିନାହାନ୍ତି କେବଳ ଜଣେ ତମେ ହିଁ ତାର ସଠିକ୍ ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରିଲ । ଏଥିପାଇଁ ଆମ ଖବର କାଗଜ ତରଫରୁ ତମର ସବୁ ପଢ଼ା ଖର୍ଚ୍ଚ ବହନ କରିବେ । ଅଫିସର କଥା ଶୁଣି ଚିନ୍ତୁ ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଗଲା । ସେ ଘରେ ପହଁଚିଲା ଆଉ ସବୁଦିନ ପରି ମା ର ଆସିବା ବାଟକୁ ଚାହିଁ ରହିଲା । କିଛି ସମୟପରେ ମା ଆସିଗଲେ । ଚିନ୍ତୁ ମା ଆସିବାର ଦେଖି ଖୁସି ରେ ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ଯାଇ ମା କୁ କୋଳେଇ ନେଲା । ମା ଚିନ୍ତୁ ର ଖୁସି ଦେଖି ପଚାରିଲେ ଆରେ କଣ ହେଇଛି ଭାରି ଖୁସି ଜଣାପଡୁଛୁ । ମା ତମକୁ ଆଉ ବେଶୀ କଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡିବନି । ଆଚ୍ଛା କଣ ପାଈଁ ମା ପଚାରିଲେ। ସେଦିନ ଯୋଉ ଖବର କାଗଜ ରେ ଉତ୍ତର ଲେଖିଥିଲି ତାହା ଠିକ୍ ଥିଲା ଏବଂ ଆଜି ଖବର କାଗଜ ଅଫିସ୍ ରୁ ଜଣେ ଅଫିସର ଆସି ମୋତେ କହିଲେ ଯେ ମୋର ସବୁ ପଢା ପଢ଼ି ଖର୍ଚ୍ଚ ବହନ କରିବେ । ତା ସହିତ ମୋତେ ଛାତ୍ରବୃତ୍ତି ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଲେ । ଏହା ଦେଖି ମା ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ ହଉ ଆଜି ତୋର ଏହି ଖୁସିରେ ମୁଁ ଖିରି କରିବି । ଚିନ୍ତୁ ଖିରି କୁ ବହୁତ୍ ପସନ୍ଦ କରେ । ତାପରେ ଦୁହେଁ ମିଶି ଖିରି ଖାଇଲେ । ଏମିତି କିଛି ବର୍ଷ ଗଡି ଚାଲିଲା। ଚିନ୍ତୁ ମନ ଦେଇ ଭଲ ପାଠ ପଢିଲା । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରେଣୀରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରୁଥାଏ । ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଛାତ୍ର ବୃତ୍ତି ପାଉଥାଏ । ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ ପଢିବା ସମୟରେ ଦିନେ ଯୋଉ ଖବର କାଗଜ ତାକୁ ଛାତ୍ର ବୃତ୍ତି ଦେଇଥିଲେ ସେ ଖବର କାଗଜ ସଂସ୍ଥା ରେ ନିର୍ଦେଶକ ପଦରେ ରେ ସେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲା । ସେତେବେଳେ ତାର ମା ଆରପାରିକୁ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ । ଖବର କାଗଜ ତରଫରୁ ଖବର କାଗଜ ସମ୍ମିଳନୀ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା। ଚିନ୍ତୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦର୍ଶକ ଙ୍କୁ ନିଜର ଅତୀତ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲା ଏବଂ କହିବାକୁ ଲାଗିଲା ଯେଉଁ ଶିଶୁ ଉପରେ ନିଜ ମାତା ପିତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଥାଏ ସେ ଶିଶୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭଲ ମଣିଷ ହେବ ଏବଂ ନିଜ ନାମ କୁ ଉଚ୍ଚା ରଖିବ । ସେତେବେଳେ ଚିନ୍ତୁ ର ଆଖିରୁ ଲୁହ ବହିଯାଉଥାଏ ତାକୁ ବଡ ମଣିଷ କରିଥିବା ତା ମା ତା ପାଖରେ ନଥିଲେ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଚିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ ଚିନ୍ତାମଣି ବାବୁ ରେ ପରିଣତ ହୋଇଯାଇଛି । ସମସ୍ତ ଦର୍ଶକଙ୍କ ତାଳିମାଡ଼ ରେ ଖବରକାଗଜ ସମ୍ମିଳନୀ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ର ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି ହେଇଥିଲା ।

*ଏଥିରୁ କଣ ଶିଖିଲ ?*
୧.ଭଲ ପାଠ ପଢି ନିଜର ନାମ ଉଚ୍ଚା କରିବା ଦରକାର ।
୨.ସବୁବେଳେ ଗୁରୁଜନ କଥା ମାନିବା ଦରକାର ।
୩.ଠିକ୍ ସମୟରେ ଉପଯୋଗୀ କାମ କରିବା ଦ୍ଵାରା ଉଚିତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ ।

ନୀଳମାଧବ ଭୂୟାଁ
ବୁଗୁଡ଼ା, ଗଞ୍ଜାମ

ସୁନା କଳସ

ସୁନିଳ ଆକାଶ ତଳେ ସବୁଜ ରଙ୍ଗର ପାହାଡ, ପାହାଡ଼ର ପାଦ ଦେଶରେ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ଝାଟି ମାଟିର ଚାଳ କୁଡିଆ। ଗୋଟିଏ ଛୋଟିଆ ପରିବାର ରେ କେବଳ ମା, ପୁଅ ଏବଂ ଝିଅ ଟିଏ। ବାପା ମରିବା ପରେ ମା ରେବତୀ ସହ ଭଉଣୀ ମୀରା କୁ ନେଇ କାଳିଆ ଘର ଘର ବୁଲି ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଘର ଚଳାଉ ଥାଏ । ଗରିବ ର ସୀମା ରେଖା ଭିତରୁ ଡେଇଁବା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସମ୍ବଳ ନଥିଲା। କାଳିଆ ପାହାଡ ସେପଟ ଗାଁ କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଯାଏ ଯାହା ଆଣେ ତାହା ତିନି ମୁଣ୍ଡ ଦୁଃଖରେ କଷ୍ଟରେ ଚଳି ପେଟ ପୋଷଣ କରୁଥିଲେ । ପୁଣି ପର ଦିନ ଭିକ୍ଷା ବୃତ୍ତି ପାଇଁ ବାହାରି ଯାଏ ।
ସବୁଦିନ ଭଳି ଗୋଟିଏ ଦିନ ଭିକ୍ଷା ବୃତ୍ତି କରିବାକୁ ଗଲା । ଗାଁ ଶେଷରେ ପୋଖରୀ ତୁଠରେ ଜଣେ ତାନ୍ତ୍ରିକ ଗୋଟିଏ ପଞ୍ଜୁରୀ କୁ ରଖି ପୋଖରୀ ଭିତରକୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲା । ଏତିକି ବେଳେ କାଳିଆ ପଞ୍ଜୁରୀ ପାଖକୁ ଆସିଲା। ପଞ୍ଜୁରୀ ଭିତରେ ପକ୍ଷୀ ନେହୁରା ହୋଇ କହିଲା ମୋତେ ଏ ପଞ୍ଜୁରୀ ରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦିଅ । ଏ ଦୁଷ୍ଟ ତାନ୍ତ୍ରିକ ମୋତେ ବନ୍ଦୀ ବନେଇ ରଖିଛି । କାଳିଆ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରେ ପଚାରିଲା ତମେ କିଏ? ପକ୍ଷୀ ଟି କହିଲା ମୁଁ ଗୋଟିଏ ପରି, ଆକାଶ ରୁ ପୃଥିବୀ କୁ ବୁଲିବାକୁ ଆସିଥିଲି ଏତିକିବେଳେ ଏ ତାନ୍ତ୍ରିକ ତାର ମନ୍ତ୍ର ବଳରେ ମୋତେ ପକ୍ଷୀ ବନେଇ ଏ ପଞ୍ଜୁରୀ ଭିତରେ ରଖିଛି । ମୋତେ ମୁକ୍ତ କରିଦିଅ । କାଳିଆ ପଞ୍ଜୁରୀ ର ଜାଲି କବାଟ ଖୋଲିଦେଲା । ଦଉଡ଼ି ପଳେଇଲା । ପକ୍ଷୀ ଟି ବାହାରକୁ ଆସି ତାର ଅସଲ ରୂପରେ ଆସି କାଳିଆ ପଛେ ପଛେ ଆସିଲା । ପରି କାଳିଆ କୁ କହିଲା ମୁଁ ବହୁତ ଦିନରୁ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ଥିଲି ଆଜି ମୁକ୍ତ ହୋଇଗଲି । ତମେ କଣ ବର ମାଗିବାକୁ ଚାହୁଁଛ ମାଗ ? କାଳିଆ କହିଲା ମୁଁ ଦରିଦ୍ର ଘରର ପୁଅ । ମୋ ପରିବାର ଓଳିଏ ଖାଇଲେ ଓଳିଏ ଭୋକ ଉପାସରେ ରହୁଛନ୍ତି । ଯଦି ଦୁଇ ଓଳି ଦୁଇ ମୁଠା ଖାଇବାକୁ ମିଳି ଯାଆନ୍ତା ତେବେ ବହୁତ୍ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି । ପରି କାଳିଆ କୁ ଗୋଟିଏ ସୁନା କଳସ ବର ଦେଲା । କହିଲା ତୁ ଏଇ କଳସ କୁ ଯାହା ମାଗିବୁ ତାହା ମିଳିବ କିନ୍ତୁ ଏହି କଳସ କୁ ମାଟି ଭିତରେ ପୋତି ରଖିବୁ ଏବଂ ଗୋଟିଏ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେବୁ ଯଦି ଭୁଲ ରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସୁନା କଳସ କଥା କାହାକୁ କହିବୁ ତେବେ ଏହି କଳସ ମାଟିରେ ପରିଣତ ହୋଇଯିବ। ଏତିକି କହି ସେ ପରି ସ୍ବର୍ଗ କୁ ଉଡ଼ି ଚାଲିଗଲା । କାଳିଆ ଦେଖିଲା ପରି ପ୍ରକୃତରେ ସତ କହୁଛି ନା ନାହିଁ ଯାଞ୍ଚ କରିବା ପାଇଁ କଳସ କୁ କିଛି ଟଙ୍କା ମାଗିଲା। ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତା ପାଖରେ ଟଙ୍କା ଆସି ପହଁଚିଗଲା। ଏତକ ଦେଖି ବହୁତ୍ ଖୁସି ହୋଇ ଟଙ୍କା ଆଉ କଳସ କୁ ନେଇ ପାହାଡ ତଳେ ଗୋଟିଏ ଶୁନଶାନ୍ ସ୍ଥାନରେ ପୋତି ଦେଲା ଏବଂ କିଛି ଟଙ୍କା ରେ ଚାଉଳ ନେଇ ଘରେ ପହଞ୍ଚିଲା । ମା ଏବଂ ଭଉଣୀ ଟଙ୍କା ଏବଂ ଚାଉଳ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ । ମା ପଚାରିଲା କାଳିଆ ଆଜି ଏତେ ଶୀଘ୍ର ଆସିଗଲୁ ? କାଳିଆ ସତ କୁ ଲୁଚେଇ ମିଛ କହିଲା କି ଆଜି ବହୁତ ଚାଉଳ ମିଳିଲା ଏବଂ ଅଧା ଚାଉଳ କୁ ବିକ୍ରି କରି ଟଙ୍କା ନେଇ ଆସିଲି । ଏହା ଶୁଣି କାଳିଆ ଉପରେ ମା ଖୁସି ହେଲେ । ସେ ସବୁଦିନ ଏମିତି କରେ । ବେଳେବେଳେ ମା ଏବଂ ଭଉଣୀ ଟଙ୍କା ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ କେବେ ସତ କହେ ନାହିଁ । ଧିରେ ଧିରେ କାଳିଆ ଏମିତି ପଇସା ସଞ୍ଚୟ କରି କରି ମୀରା କୁ ଭଲ ଘରେ ବାହାଘର କରେଇବା ସହିତ ନିଜେ ବେପାର କରୁଥାଏ । ସହର ରେ ଜାଗା କିଣି ମା ରେବତୀ ସାଙ୍ଗରେ ରହୁଥାଏ । କିଛି ଦିନ ପରେ କାଳିଆ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦରୀ କନ୍ୟା କୁ ବିବାହ କରିଲା । ବିବାହ ପରେ କାଳିଆ ର ସ୍ତ୍ରୀ ପଚାରିଲା ତମେ ତ କହୁଛ ତମେ ଆଗ ଗରିବ ଥିଲ ଏବଂ କମ୍ ଦିନରେ ତମେ ଗୋଟିଏ ସଫଳ ବେପାରୀ କେମିତି ହେଲ ? ଏତେ ଟଙ୍କା କୋଉଠୁ ଆସିଲା ? କାଳିଆ କହିଲା ଭିକ୍ଷା ମାଗି ମାଗି ସବୁ ଟଙ୍କା ଯୋଗାଡ କରି ବେପାର କରିଲି । କାଳିଆ ର କଥା କୁ ତାର ସ୍ତ୍ରୀ ବିଶ୍ୱାସ କରିଲା କିନ୍ତୁ କାଳିଆ ବେଳେବେଳେ ସେ ତାର ପାହାଡ ତଳେ ଥିବା ଗାଁ କୁ ଯାଉଥାଏ କିନ୍ତୁ କାଳିଆ ର ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ମା କୁ କେବେ ନେଇ ଯାଉନଥାଏ । କାଳିଆ ର ସ୍ତ୍ରୀ ପଚାରିଲା ତମେ ଏକା ଯାଉଛ କାହିଁକି ଏବଂ ଆସିଲା ବେଳକୁ ତମେ ବହୁତ୍ ଟଙ୍କା ନେଇ ଆସୁଛ କେମିତି? କାଳିଆ କହିଲା ଗାଁ ଲୋକ ମାନେ ମୋ ଠାରୁ ଧାର ନେଇଥିଲେ ସେଗୁଡ଼ାକ ମାଗିବାକୁ ଯାଉଛି କିନ୍ତୁ କାଳିଆ ର ସ୍ତ୍ରୀ କୁ ସନ୍ଦେହ ହେଲା । ଦିନେ କାଳିଆ ଗାଁ ରୁ ଫେରିଲା ପରେ ତାର ସ୍ତ୍ରୀ ତାକୁ ପଚାରିଲା ସତ କୁହ ଏ ପଇସା ସବୁ କୋଉଠୁ ଆଣୁଛ । ବାଧ୍ୟ କରିବାରୁ କାଳିଆ କହିଲା ମୋତେ ବାଧ୍ୟ କର ନାହିଁ ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ତାହା ସତ୍ୟ । ଏଥିରୁ କାଳିଆର ସ୍ତ୍ରୀ ବହୁତ୍ ସନ୍ଦେହ କରିଲା। କହିଲା ନା ନା , ତମେ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଛୁଇଁ ସତ କୁହ କି ଏ ଟଙ୍କା ସବୁ କୋଉଠୁ ନେଇ ଆସୁଛ । କାଳିଆ କହିଲା ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି ତାହା ସତ । କାଳିଆ ର ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲା ମୁଁ ଆମ ଚାକର କୁ ଆଜି ପଠେଇ ଥିଲି ତମେ ଗାଁ କୁ ଜମାରୁ ଯାଇ ନାହଁ । ସତ କୁହ? କାଳିଆ ଏଠି କିଛି କହି ପାରିଲା ନାହିଁ । କଣ କହିବ ଧର୍ମ ସଂକଟ ରେ ପଡ଼ିଲା। ସେ କହିଲା , ଯଦି ତମେ ସତ୍ ଜାଣିବ ତେବେ ଏ ଟଙ୍କା ଆଉ ଆସିବ ନାହିଁ । କାଳିଆ ସ୍ତ୍ରୀ ର ଏକା ଜିଦ୍ ଯେ ମୋତେ ସବୁ ସତ କୁହ । ଶେଷରେ କାଳିଆ କହିଲା କି ମୁଁ କାନରେ କହିଦେଉଛି । କିନ୍ତୁ ଏ କଥା କାହାକୁ କହିବ ନାହିଁ। କାଳିଆ ଭାବିଲା କାଳେ ଧିର ସ୍ଵରରେ ଅବା କାନରେ କହିବି ଏବଂ ମୁଁ ଜାଣିବା ଯାହା ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ଜାଣିବା ତାହା, ଯେତେ ହେଲେ ସେ ମୋର ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗିନୀ। ଶେଷରେ ସେ ସୁନା କଳସ କଥା ସବୁ କହିଲା। କାଳିଆ ର ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲା ଚାଲ ଚାଲ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କିଛି ମାଗିବି । ମୋ ପାଇଁ ସୁନା ଅଳଙ୍କାର କିଛି ମାଗିବି। ଏହା ଭାବି ଯେତେବେଳେ ସେ କଳସ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ସେ ସମୟରେ ସେ କଳସ ମାଟିରେ ପରିଣତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା । କାଳିଆ ସ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ଦୋଷ ଦେଇ ଗାଳି ଦେଲା । ଶେଷରେ କାଳିଆ ଏବଂ ତାର ସ୍ତ୍ରୀ ମନ ଦୁଃଖରେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ । ଅଧିକା ଲୋଭ କରିବା ଅନୁଚିତ୍ ।

ପୂଜା ସ୍ୱାଇଁ
ବୁଗୁଡ଼ା, ଗଞ୍ଜାମ

କଟକ ର ପାଗଳ..୧

ଶ୍ରାବଣୀ ର ପରିବାର କଟକ ବାଲି ଯାତ୍ରା ଦେଖିବାକୁ ବାହାରି ଛନ୍ତି। ସେପଟେ ଶ୍ରାବଣୀ ର ସ୍ବାମୀ ବାଇକ୍ ପାର୍କିଂ କରି ଆସୁଛନ୍ତି। ହଠାତ୍ ଶ୍ରାବଣୀ ଗୋଟିଏ ପାଗଳ ସହିତ ଧକ୍କା ହୋଇଗଲା।  ଶ୍ରାବଣୀ ର ପୁଅ ତାର ଡାହାଣ ହାତର ଆଙ୍ଗୁଠି କୁ ଧରି ଥାଏ। ପଚାରିଲା, କଣ ହେଲା ମାମା, ଶ୍ରାବଣୀ କହିଲା, ନାହିଁ ବାବୁ କିଛି ନାହିଁ, ଗୋଟିଏ ପାଗଳ ସହିତ ଧକ୍କା ହୋଇଗଲା।  ପୁଅ, ରାହୁଲ ପାଗଳ କୁ ରାଗରେ ଚାହିଁ ରହିଲା। ଶ୍ରାବଣୀ ରାଗରେ ପାଗଳ ର ଚୁଟି କୁ ଧରି କହିଲା, ଆବେ କିଏ ତୁ, ତୋତେ କଣ ଦେଖା ଯାଉନି ? ପଛକୁ ବୁଲି ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ପାଗଳ ବେଶରେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ।

ଶ୍ରାବଣୀ ର ଆଖି ବଡ ବଡ ହୋଇ ରହିଗଲା।  ସେ କଣ କହିବ କିଛି ବୁଝି ପାରିଲା ନାହିଁ । ଚୁଟି କୁ ଧରିବା ଫଳରେ ପାଗଳ କୁ ଅଳ୍ପ କଷ୍ଟ ହେଉଥାଏ।  ସେତିକି କଷ୍ଟ ରେ ସେ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲା, କ୍ଷମା କରିଦିଅ ଭଉଣୀ।  ମୋର ଭୁଲ ହୋଇ ଯାଇଛି । ଏତିକି କହୁ କହୁ ପାଗଳ ର ଆଖିରୁ ଅଳ୍ପ ଲୁହ ବାହାରି ଗଲା।  ପାଗଳ ର ଲୁହ ଦେଖି ଶ୍ରାବଣୀ ର ମଧ୍ୟ ଆଖିରୁ ଲୁହ ବାହାରି ଗଲା ।

ସେ କଣ କହିବ କିଛି ବୁଝି ପାରୁ ନଥାଏ। ଚୁଟି ରୁ ତାର ହାତ କୋହଳ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେପଟେ ପଛ ପଟୁ ମିଥୁନ ଶ୍ରାବଣୀ ର ହାତକୁ ଧରି ପଚାରିଲା କଣ ହେଲା ଶ୍ରାବଣୀ ?? ଶ୍ରାବଣୀ କହିଲା, ନା କିଛି ନାହିଁ, ରାହୁଲ କହିଲା, ବାବା, ଏ ପାଗଳ ଟି ମାମା ସହିତ ଧକ୍କା ହୋଇଗଲା।  ଏତିକି ପରେ ମିଥୁନ କହିଲା, ହଉ ଛାଡ଼, କିଛି ହୋଇନି ନା?? ଶ୍ରାବଣୀ ଏବଂ ମିଥୁନ ସହିତ ପୁଅ ସେଠୁ ଯିବାକୁ ବାହାରିଲେ। 

ଶ୍ରାବଣୀ ର କୋଉଥିରେ ମନ ଲାଗୁ ନଥାଏ।  କେବଳ ପାଗଳ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ର ଚେହେରା ତାର ଆଖିରେ ନାଚୁଥିଲା। ସେ ମିଥୁନ କୁ କହିଲା ମୁଁ ଏହି ଚେୟାର ରେ ବସୁଛି ତମେ ରାହୁଲ କୁ ନେଇ ବୁଲି ଆସ।  ମିଥୁନ କହିଲା , ଆରେ ୟାର, କଣ ହେଲା? ଶ୍ରାବଣୀ ଟିକେ ବାହାନା କରି କହିଲା।  ମୋର ଗୋଡ ଟିକେ ବ୍ୟଥା ହେଉଛି।  ତମେ ବୁଲା ବୁଲି କରି ଆସ। ତୁମର ବୁଲାବୁଲି ସରିବା ପରେ ମୋତେ ଲାଇଭ ଲୋକେସନ ସେଣ୍ଡ କରିବ ମୁଁ ସେଠି ପହଞ୍ଚି ଯିବି । ହଁ ଭିଡିଓ ଆଉ ଫଟୋ ଉଠେଇବା ଭୁଲିବ ନାହିଁ।  ମିଥୁନ କହିଲା, ତମେ ଯଦି ବୁଲିବ ନାହିଁ ତେବେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ବୁଲିବୁ ନାହିଁ । ଶ୍ରାବଣୀ ଅଳ୍ପ ଅନୁରୋଧ କରି କହିଲା।  ଦେଖ ରାହୁଲ ର ମନ ଦୁଃଖ ହେବ।  ତମେ ବୁଲି ଆସ । ମୁଁ କଣ ହଜି ଯାଉଛି କି। ମୋବାଇଲ୍ ଅଛି ପର୍ସ ଅଛି। କଣ ଅସୁବିଧା ହେଲେ କଲ୍ ନହେଲେ ମେସେଜ କରିବି। ତମେ ଏବେ ଯାଅ ବୁଲାବୁଲି କର।

ମିଥୁନ ରାହୁଲ କୁ ଧରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଏପଟେ ଶ୍ରାବଣୀ ଉଠି ପାଗଳ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କୁ ଦେଖିବାକୁ ବାହାରିଲା । କିଛି ସମୟ ଖୋଜିବା ପରେ ସେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲା। ଯେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କୁ କେହି ଜଣେ କୁରକୁରେ ପ୍ୟାକେଟ ଟିଏ ଦେଲା । ସେ କୁର୍କୁରେ ପ୍ୟାକେଟ କୁ ଦେଖି ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇଗଲା କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାବଣୀ ର ଆଖିରୁ ଲୁହ ବାହାରି ଗଲା । ଶ୍ରାବଣୀ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ପାଖକୁ ଆସି ଠିଆ ହେଲା । ପାଗଳ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଜାଣିଗଲା ଏବଂ ପୁଣି ଥରେ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲା ଭଉଣୀ ଦୟାକରି ମୋତେ ମାର ନାହିଁ । ଶ୍ରାବଣୀ କହିଲା ନା ନା ମୁଁ ମାରିବି ନାହିଁ । ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ପଚାରିଲା ତମେ ମାରିବ ନାହିଁ ତ । ” ହଉ ମୁଁ ଆସୁଛି ” କହି ପାଗଳ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ସେ ଜାଗାରୁ ବାହାରି ବାକୁ ଲାଗିଲା । ଶ୍ରାବଣୀ ପଚାରିଲା ମୋତେ ଚିହ୍ନି ପାରୁଛ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ? ପାଗଳ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ, ମୁଣ୍ଡ ହଲେଇ କହିଲା ,ନା ଜାଣିନି !!

ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଚାଲିଲା।  ଶ୍ରାବଣୀ ତାର ପଛେ ପଛେ କିଛି ଦୂର ଗଲା ପରେ।  ସେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲା ଯେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଗୋଟିଏ ବସ୍ତା କୁ ଉଠେଇ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଶ୍ରାବଣୀ ମଧ୍ୟ ପଛେ ପଛେ ଚାଲିଲା। ଧୀରେ ଧୀରେ ପାଗଳ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ମେଳା ର ଗେଟ୍ ରୁ ବାହାରି ଗଲା।  ଶ୍ରାବଣୀ ମଧ୍ୟ କିଛି ବୁଝି ନ ଶୁଝି ସେ ମଧ୍ୟ ବାହାରି ଗଲା।  ପ୍ରାୟ ୧ କିମି ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ପଛରେ ଗଲା ପରେ।  ଶେଷରେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ କୁଡିଆ ଘର ଭିତରେ ପଶିବାକୁ ଲାଗିଲା। 

ନା ଲାଇଟ୍ ନା ଛାତ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଚିରା ପାଲ କୁ ଗୋଟିଏ ଗଛ ମୂଳକୁ ବନ୍ଧା ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତଳେ କିଛି କାର୍ଟୁନ୍ ଗତ୍ତା ପଡ଼ିଥିଲା, ଲାଗୁଥିଲା ତାହା ହିଁ ପାଗଳ ର ଗଦି । ସେ ଭିତରକୁ ପଶି ଗଲା ଏବଂ ବସ୍ତା ଭିତରକୁ ହାତ ପୁରେଇ ଗୋଟିଏ ଅଧା ଚିରା ପଲିଥିନ ଟିଏ ବାହାର କରିଲା।  ଏପଟେ ଶ୍ରାବଣୀ କିଛି ଦୂରରେ ରହି ସବୁ କିଛି ଦେଖୁଥାଏ। ମେଳା ର ହାଲୋଜିନ ଲାଇଟ୍ ଯୋଗୁ ପାଗଳ ର କୁଡିଆ ମଧ୍ୟ ହାଲୁକା ଆଲୋକିତ ହେଉଥିଲା । ପଲିଥିନ ରୁ କିଛି ଦହି ବରା ବାହାର କରି ଖାଇବାକୁ ଲାଗିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପଲିଥିନ ବାହାର କରିଲା ସେଥିରୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ଲେଟ ରେ ଅଧା ଖିଆ ବିରିଆନି ଟିକୁ ବାହାର କରିଲା। ଅଳ୍ପ ଖାଇବା ପରେ ଲାଗିଲା ଯେମିତି ବହୁତ୍ ରାଗ ଥିଲା ସେ ପାଣି ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲା ।

ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବସ୍ତା ଭିତରକୁ ହାତ ପୁରେଇ ପୁଣି ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲା। ପାଣି ବୋତଲ ଟିଏ ଥିଲା କିନ୍ତୁ ପାଣି କେବଳ ଅଳ୍ପ ଥାଏ ଏବଂ ସେତକ ପାଣି ପିଇବା ପରେ ମଧ୍ୟ ତାର ରାଗ ଥମୁ ନଥାଏ। ଶ୍ରାବଣୀ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପାଖ ଦୋକାନ ରୁ ଗୋଟିଏ ପାଣି ବୋତଲ କିଣି ଆଣି ଦଉଡ଼ି ଆସି ପହଁଚିଲା ପାଗଳ ପାଖରେ।  ପାଗଳ ଶ୍ରାବଣୀ ହାତରେ ପାଣି ଦେଖି ତା ମୁଖରେ ହସ ଫୁଟି ଉଠିଲା। ସେ ଏକା ତରକେ ପୁରା ବୋତଲ କୁ ପିଇ ଦେଲା। ପାଗଳ ଶ୍ରାବଣୀ ର ମୁହଁ ଦେଖି ପାରୁ ନଥାଏ।  କାରଣ ଆଲୋକ ର ଅପର ପକ୍ଷେ ସେ ଠିଆ ହୋଇଥାଏ। ହଠାତ୍ ମେଳା ର ଜେନେରେଟର ବନ୍ଦ ହେବା ଯୋଗୁ ପ୍ରାୟ ୧୫ ସେକେଣ୍ଡ ପାଇଁ ଲାଇଟ୍ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା। 

ଠିକ୍ ୧୫ ସେକେଣ୍ଡ ପରେ ପାଗଳ ଆଉ ସେ ଝିଅ କୁ ଖୋଜି ପାଇଲା ନାହିଁ।  ପାଗଳ ମଧ୍ୟ ବସ୍ତା କୁ ମୁଣ୍ଡ ତଳେ ରଖି ତକିଆ କରି ଶୋଇ ବାକୁ ଲାଗିଲା । ଏପଟେ ଦୋକାନ ଆଢ଼ୁଆଳରେ ଶ୍ରାବଣୀ ନିଜ ଆଖି ଲୁହ କୁ ରୋକି ନ ପାରି ପୁଣି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା।  ଠିକ୍ ଏତିକିବେଳେ ଗୋଟିଏ ସହାନୁଭୂତି ହାତ ଆସି ଶ୍ରାବଣୀ ର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରହିଲା । ପଛକୁ ବୁଲି ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ସେ ଥିଲା ମିଥୁନ।

ମିଥୁନ କୁ ଦେଖି ଶ୍ରାବଣୀ ର ଯେମିତି ଦେହ ହାତ ଥରିବାକୁ ଲାଗିଲା। ମିଥୁନ କହିଲା କଣ ହେଲା ଶ୍ରାବଣୀ ? ଶ୍ରାବଣୀ କଣ କହିବ କିଛି ଭାବି ପାରୁ ନଥାଏ।  ମିଥୁନ ପଚାରିଲା, ସେ ତମକୁ ଚିହ୍ନି ପାରୁଛି?? ଶ୍ରାବଣୀ ର ଆଖି ବଡ ବଡ କରି ମିଥୁନ କୁ ଚାହିଁ ପୁଣି ତାର ଆଖିରୁ ଲୁହ ବାହାରି ଗଲା।  ଶ୍ରାବଣୀ ର ହାତ ଆପେ ଆପେ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଗଲା।  ଶ୍ରାବଣୀ ର ଯୋଡ଼ା ହାତକୁ ଧରି ମିଥୁନ କହିଲା । କିଛି ନାହିଁ ଚାଲ, ଏବେ ଘରକୁ ଯିବା ?? ଶ୍ରାବଣୀ ର ମୁଖରେ କିଛି ଉତ୍ତର ନଥିଲା।  ସେ ସେଠୁ ଚାଲିଲେ ବାଇକ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡ କୁ । ସେଠି ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ତିନି ଜଣ ଘର ଅଭିମୁଖେ ଚାଲିଲେ।  ରାତିରେ ଶ୍ରାବଣୀ ର ଘର ଯେମିତି ନିଶବ୍ଦ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା । ବାଲି ଯାତ୍ରା ରୁ ମିଥୁନ ଖାଇବା ପାର୍ସଲ ନେଇ ଆସିଥିଲା କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାବଣୀ ମନରେ ଗୋଟିଏ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇ ଯାଇଥାଏ ।

(କଣ ହେବ ଆଗକୁ? କଣ ମିଥୁନ ଶ୍ରାବଣୀ ଉପରେ ରାଗି କିଛି ଭୁଲ କରିବ ନାହିଁ ତ, ତେବେ ଆଗକୁ ପଢ଼ନ୍ତୁ )


କଟକ ର ପାଗଳ…2


ହେଲେ ଶ୍ରାବଣୀ କୁ ସେ ଭୟରେ ଭୋକ ଲାଗୁ ନଥାଏ। ମିଥୁନ ପାଖେ ଆସି ବସିଲା ଏବଂ ଶ୍ରାବଣୀ କୁ ଛୁଇଁବା ପରେ ସେ ଯେମିତି ଚମକି ପଡ଼ିଲା, ଶ୍ରାବଣୀ କହିଲା, ସରୀ ମିଥୁନ । ମୁଁ ଭୁଲ କରିଛି ମୋତେ କ୍ଷମା କରିବ। ମିଥୁନ ଶ୍ରାବଣୀ କୁ କୋଳେଇ ନେଇ କହିଲା। ଆରେ ପାଗଳି ମୁଁ କିଛି କହିଲି କି? ମୁଁ ରାଗିନି ମଧ୍ୟ, ତମେ କାହିଁକି ସେମିତି ଭାବୁଛ ? ଶ୍ରାବଣୀ ପୁଣି ପଚାରିଲା, ତମେ ମୋ ଉପରେ କାହିଁକି ରାଗିନ, ମୁଁ ତମକୁ ମିଛ କହିଥିଲି। ପ୍ରକୃତରେ ମୁଁ ସେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କୁ ଦେଖିବାକୁ ସେଠି ବାହାନା କରି ରହି ଯାଇଥିଲି। ମିଥୁନ ,ମୁଣ୍ଡ ହଲେଇ କହିଲା। ହଁ ଜାଣିଛି, ସେଠୁ କଣ ହେଲା ? ତୁମର ଇଛା ହେଲା ତୁମେ ରହିଲ ଏଥିରେ ମୁଁ ରାଗିବି କାହିଁକି ? ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଥିବା ପୁଅ ରାହୁଲ କହିଲା । ଜାଣିଛ ମାମା , ବାବା ମୋ ପାଇଁ କିଛି କିଣି ଦେଲେ ନାହିଁ, କେବଳ ତୁମ ପଛେ ପଛେ ଯିବାକୁ କହିଲେ । ମୁଁ ପଚାରିଲି କାହିଁକି ? ତେବେ ବାବା କହିଲେ ଆଜି ମାମା ଯୁଆଡେ ଯୁଆଡେ ବୁଲିବ। ଆମେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ବୁଲିବା।

ଏତିକି ଶୁଣି ଶ୍ରାବଣୀ ର ଚେହେରା ଯେମିତି ଲଜ୍ୟା କର ସ୍ଥିତି ଗଠିତ ହେବାରେ ଲାଗିଲା। ମିଥୁନ କହିଲା, କିଛି କଥା ନାହିଁ, ମୁଁ କିଛି ଭାବିନି ଆଉ ତମ ଉପରେ ମୋର ବିଶ୍ବାସ ଅଛି। ଆରେ ତମ ସହିତ ମୁଁ ଗତ ୬ ବର୍ଷ ହେଲା ଅଛି । ମୁଁ ତମକୁ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିଛି। ତମେ କଣ କର, କଣ ଭାବ, ମୁଁ ସବୁ ଜାଣେ । ଆଉ ଏଇଟା କେମିତି ଲୁଚି ରହିଥାନ୍ତା କୁହ ? ଶ୍ରାବଣୀ କହିଲା, ନା ମିଥୁନ ମୁଁ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ବିଷୟରେ କିଛି ଜାଣି ନଥିଲି। ତମକୁ ଯାହା ଯାହା କହିଛି ସବୁ ସତ କଥା, ଆଉ ତା ସହିତ ଶେଷ ଦେଖା ପରେ ମୁଁ ତାକୁ ଖୋଜିନି କି କେବେ ଦେଖିନି। ବାହା ଘର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଳ୍ପ ମନେ ପଡ଼ୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ପରେ ସବୁ ଭୁଲିଗଲି । ମିଥୁନ କହିଲା ତମେ ସିନା ଭୁଲିଗଲ ହେଲେ ମୁଁ ଭୁଲି ପାରିଲି ନାହିଁ । ଶ୍ରାବଣୀ, ଆଶ୍ଚର୍ୟ୍ଯ ରେ ଚାହିଁ ରହିଲା ।

ଶ୍ରାବଣୀ ପଚାରିଲା, ମୁଁ ବୁଝି ପାରିଲିନି ମିଥୁନ । ପ୍ଲିଜ୍ ଖୋଲି କରି କୁହ ? ହଉ ଶୁଣ , ଯଦି ଧର୍ଯ୍ୟ ଅଛି ତେବେ ଶୁଣ !! ତମର ଆଉ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ର କଲେଜ ଝଗଡ଼ା ହେବା ପରେ ତମେ ତାକୁ କହିଥିଲ ନା, ମୋ ପିଛା କରିବା ଛାଡି ଦିଅ। ଶ୍ରାବଣୀ ହଁ କରିଲା, ସେ ପୁଣି ଥରେ ତୁମକୁ କ୍ୟାଣ୍ଟିନ ରେ ପ୍ରପୋଜ କରିଲା ଏବଂ ସର୍ତ୍ତ ରଖିଲା ଯେ ଏହି ପ୍ରପୋଜ୍ ର ଉତ୍ତର ମୋତେ ପରେ ଦେବ ବୋଲି କହିଥିଲା ଏବଂ ତା ପର ଦିନ ଠାରୁ ସେ କଲେଜ ଆସିନି। ଶ୍ରାବଣୀ ହଁ ଠିକ୍ କଥା କିନ୍ତୁ ତମେ ଏତେ କଥା କେମିତି ଜାଣିଲ। ମିଥୁନ କହିଲା, ତମ ବାୟୋଲୋଜି କ୍ଲାସମେଟ ସୁନୟନା କୁ ଜାଣିଛ। ହଁ ହଁ, ଶ୍ରାବଣୀ କହିଲା, ହଁ ସେ ତ ମୋର ସାଙ୍ଗ, ତାକୁ କେମିତି ଜାଣିଲ। ସୁନାୟନା ମୋର ପିଲା ଦିନ ର ସାଙ୍ଗ। ଆମେ ପିଲା ଦିନେ କଲିକତା ରେ ପଡୋଶୀ ଥିଲୁ। ତାଙ୍କ ବାପା ଏବଂ ଆମ ବାପା ସେଠି ରହୁଥିଲେ। ଚାକିରି ଅଲଗା ଥିଲା କିନ୍ତୁ ରୁମ୍ ଗୋଟିଏ ବିଲ୍ଡିଂ ରେ ଥିଲା ଏବଂ ଆମେ ଦୁହେଁ ପିଲା ଦିନୁ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ contact ରେ ଥିଲୁ।

ତମ କଲେଜ ସମୟରେ ମୁଁ କଲିକତା ରେ ପଢ଼ୁଥିଲି ଏବଂ ତମେ କଟକ ରେ ପଢ଼ୁଥିଲ । ସେ ମୋତେ ତୁମ ବିଷୟରେ ସବୁ କଥା କହୁଥାଏ। ଏମିତି କି ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କଥା ମଧ୍ୟ ମୋତେ ସବୁ କହିଛି। ଶ୍ରାବଣୀ, ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଦେଇ ବସିଲା। ମିଥୁନ କହିଲା ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ତମେ ମୋତେ କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ତମଠୁ ଅଧିକ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କଥା ମୁଁ ଜାଣିଛି। ସେ ଯୋଉଦିନ ତମକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି କହି ଚାଲିଗଲା। ସେ ସିଧା ଯାଇ ପହଁଚିଲା କୋଝିକୋଡ଼ (କେରଳ) ରେ। ପ୍ରାୟ ୨ ବର୍ଷ ସେଠି ରହିବା ପରେ ସେ ପୁଣି ଆସିଲା ବେଙ୍ଗଲୋର୍ ରେ ପହଁଚିଲା । ସେ ସେଠି ନିଜ ପାଇଁ ଗାଁ ରେ ଜାଗା କିଣି ଘର କରିଲା । ସେ ତମ ଖବର ରଖିଥିଲା କିନ୍ତୁ ୩ ବର୍ଷ ପୂରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସି ତୁମକୁ ପ୍ରାପୋଜ କରି ତୁମକୁ ବିବାହ ପାଇଁ କହିଥାନ୍ତା କିନ୍ତୁ ଟ୍ରେନ ରେ କିଛି ଅଘଟଣ ଘଟି ଗଲା ।

କିଛି ଚୋର ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ର ଜିନିଷ ନେଇ ପଳେଇ ଯିବା ସମୟରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକେଇ ବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲା କିନ୍ତୁ ଚୋର ମାନେ ତାକୁ ବିରୋଧ କରି ତାଙ୍କୁ ଟ୍ରେନ ରୁ ଧକ୍କା ଦେଇ ଖସି ପଳେଇ ଗଲେ।

ତାପରେ ତାର ଆଉ ଖବର ନାହିଁ । ଦେଖୁ ଦେଖୁ ପୁଣି ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ବିତିଗଲା । ତମ ଘର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ପୁଅ ଖୋଜିବାରେ ଲାଗିଲେ। ତମ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଖବର ରଖିଥିଲି। ଏମିତି ରେ ତମ ସହିତ ଘଟିଥିବା ଘଟଣା କୁ ଭୁଲି ତମକୁ ମୁଁ ଆପଣେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲି ଏବଂ ଅନୁଭବ କରିଲି ଯେ ତମେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କୁ ଭୁଲି ସାରିଛ। ଦେଖୁ ଦେଖୁ ୬ ବର୍ଷ ବିତିଗଲା । ମାତ୍ର ଏବେ ଗତ ଛଅ ମାସ ହେଲା ବେଙ୍ଗଲୋର ରେ ଏଠିକାର କିଛି ଲୋକ ରହନ୍ତି । ସେମାନେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କୁ ଚିହ୍ନି ତାକୁ କଟକ ନେଇ ଆସିଲେ । ଶ୍ରୀକାନ୍ତ, ନିଜ ଘର ଲୋକ କୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନି ପାରୁନି । ଶେଷରେ ସେ ଘର ଛାଡ଼ି ଏଠି ବାହାରେ ବୁଲୁଛି ।

ଏତିକି ଶୁଣି ଶ୍ରାବଣୀ ର ଆଖିର ଲୁହ ଦାଗ ଯେମିତି ଶ୍ରାବଣୀ ର ଗାଲ ରେ ଦାଗ ହୋଇ ଚାଲି ଥିଲା । ସେତେବେଳେ ଶ୍ରାବଣୀ ପୁଣି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା । ସେତେବେଳେ ରାହୁଲ, ଶୋଇ ପଡ଼ିଥାଏ । ରାହୁଲ ଅଳ୍ପ ଖାଇ ଥାଏ କିନ୍ତୁ ମିଥୁନ ର ବାଧ୍ୟକତାରେ ଶ୍ରାବଣୀ ଦୁଇ ମୁଠା ଖାଇ ଦୁହେଁ ଶୋଇଲେ ।

ରାତି ପାଇଲା ପରେ ଶ୍ରାବଣୀ ମିଥୁନ କୁ ଅନୁରୋଧ କରି କହିଲା । ମିଥୁନ ତମକୁ ଗୋଟିଏ ଅନୁରୋଧ କରିବି । ମିଥୁନ ପଚାରିଲା କୁହ ? ତମେ ରାଗିବ ନାହିଁ ତ? ତମ ହସ୍ପିଟାଲ ରେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ହୋଇ ପାରିବ କି ? ମିଥୁନ କହିଲା, ତମେ ଭାବିବା ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ର ଘର ଲୋକ ଆଗରୁ ଆମ ହସ୍ପିଟାଲ କୁ ଆସି ସାରି ଥିଲେ ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଡାକ୍ତର ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ସହିତ କଥା ହେଲେ ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ମୁଁ ସେଠି ପାଖରେ ଥିଲି କିନ୍ତୁ ଡାକ୍ତର ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ କହିଲେ ଯେ ମସ୍ତିଷ୍କ ର ଯୋଉ ଭାଗରେ ଆଘାତ ଲାଗିଛି ଯଦି ତାକୁ ସର୍ଜରୀ କରାଯାଏ ତେବେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ର ଜୀବନ ପ୍ରତି ବିପଦ ଅଛି ତେବେ ସେ କୋମା କୁ ଯାଇ ପାରେ କିମ୍ବା ତାର ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଯାଇ ପାରେ। ଏମିତି ଶୁଣିବା ପରେ ତାଙ୍କ ଘର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହି ସର୍ଜରୀ କରିବା ପାଇଁ ମନା କରିଦେଲେ ।

ଶ୍ରାବଣୀ ପୁଣି ଥରେ ନିରୁପାୟ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ନିଜକୁ ଧିକ୍କାର ମନେ କରି କହିଲା ଏ ସବୁ ର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ମୁଁ, ମୋତେ ଶାସ୍ତି ମିଳିବା ଦରକାର। କାରଣ ମୋ ଯୋଗୁ ଗୋଟିଏ ଜୀବନ ଏବଂ ତାର ହସ ଖୁସି ସବୁ ମାଟିରେ ମିଶିଗଲା।

ମିଥୁନ ପୁଣି କୁଣ୍ଢେଇ ନେଲା ଶ୍ରାବଣୀ କୁ ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ପୁଣି କେତେ ଯେ ଲୁହ ବାହାରିଗଲା । ଶ୍ରାବଣୀ କୁ ଆଶ୍ଵାସନା ଦେଇ ମିଥୁନ କହିଲା । ମୁଁ ଶୁଣିଛି ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଯେତେବେଳେ ଟ୍ରେନ ରୁ ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା ସେ ସମୟରେ ତାର ମୁଣ୍ଡ କେଉଁ ଲୁହ କିମ୍ବା ପଥର ରେ ବାଜି ଗଲା ସେ ବହୁତ୍ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଚେତ୍ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲା। ତା ପରେ ଗୋଟିଏ ସହକାରୀ ସଂସ୍ଥା ତାର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଭରଣ ପୋଷଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଚିକିତ୍ସା ରେ ସୁଧାର ହୋଇ ତାର ହୋସ୍ ଆସିଲା କିନ୍ତୁ ସେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ପାଗଳ ହୋଇଗଲା।

ଶ୍ରାବଣୀ, ମିଥୁନ ର ବାହୁ ବନ୍ଧନ ରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ପୂଜା ଘରେ ଯାଇ ଭଗବାନ ଙ୍କୁ ବହୁତ୍ ଗୁହାରି କଲା କିନ୍ତୁ ଯାହା କପାଳ ଲିଖନ ତାହା କେବେ ବଦଳିବ ନାହିଁ।

ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେ ପାଗଳ କଟକ ର ଗଳି ସନ୍ଧି ରେ ନିଜ ପାଇଁ କୁତ୍ରୀମ କୁଡିଆ ରେ ଆଶ୍ରୟ ହୋଇ ନିଜ ଦିନ କାଟୁଛି। କଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ସବୁ ସହି ଯାଉଛି। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣେ ଏବଂ ଭୁଲିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ଏମିତି କି ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରାବଣୀ କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଥମ କରି ଦେଖିଲା ସେ ଚିହ୍ନି ପାରିଥିଲା କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାବଣୀ ର ଖୁସିର ସଂସାର ରେ ସେ ବାଧା ହେବାକୁ ପୁଣି ଚେଷ୍ଟା କରିଲା ନାହିଁ। ସେ ଯାହାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲା ସେ ତ ଅପେକ୍ଷା କରି ପାରିଲା ନାହିଁ ତେବେ ତାକୁ ଏମିତି ମୁହୂ୍ତ୍ତରେ ଚିହ୍ନି କଣ ଉପକାର କରିଥାନ୍ତା ସେ।

ସେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ବୁଲୁଛି । ଜାଣି ଜାଣି ନିଜକୁ କଷ୍ଟ ଦେଉଛି। ପ୍ରତିଦିନ କେବଳ ଦୁଃଖ ଆଉ କଷ୍ଟ ରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି କିନ୍ତୁ ଦୁନିଆ ତା ଆଗରେ ସେ ନିରୁପାୟ। ସତ୍ୟ ଏହା ଯେ ସେ ପାଗଳ ଟିଏ କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ସେ ଭଲ ମଣିଷ ଟିଏ ଥିଲା। କେବଳ ଭୁଲ ଥିଲା ଯେ ଗୋଟିଏ ଝିଅ କୁ ଅନ୍ତରରୁ ଭଲ ପାଇବା ତାର ବହୁତ୍ ବଡ ଭୁଲ ଥିଲା ଏବଂ ସେହି ଭୁଲ ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ନିଜକୁ ଦେଇ ଚାଲିଛି।

ଶ୍ରାବଣୀ ବେଳେ ବେଳେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କୁ ବାଟ ଘାଟରେ ଦେଖି ଦେଲେ କିନ୍ତୁ ଲୁହ ଛଳ ଛଳ ରେ ନିରୁପାୟ ହୋଇ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଫେରି ଯାଏ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ସାଜିଛି କଟକ ର ପାଗଳ । କେତେବେଳେ ସେ କେଉଁଠି ଠିକଣା ବିହୀନ ହୋଇ ବୁଲୁଛି ସେ ପାଗଳ ।

ଶ୍ରୀକାନ୍ତ, ଶ୍ରାବଣୀ କୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେବା ଟା କଣ ଭୁଲ ଥିଲା ? ନା ଶ୍ରାବଣୀ ଜାଣିଶୁଣି ଶ୍ରୀକାନ୍ତ କୁ ଅନାଦର କରୁଥିଲା ? ଶ୍ରାବଣୀ ଯଦି ଥରେ କହିଥାନ୍ତା ଯେ ,ହଁ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭଲ ପାଏ । ଏହି ଶବ୍ଦ ରେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ବୋଧେ ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ର ଦ୍ବାରସ୍ଥ ହୋଇ ନଥାନ୍ତା !! କିନ୍ତୁ କଣ ଥିଲା ପ୍ରକୃତ ରହସ୍ୟ ? ଯଦି ଆପଣ ମାନଙ୍କ ମନରେ ଏମିତି ପ୍ରଶ୍ନ ଘୁରି ବୁଲୁଛି ତେବେ କମେଣ୍ଟ ବାକ୍ସ ରେ ଲେଖିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ ।

ଗଳ୍ପ ଟି ଅଧିକ ଦୁଃଖଦ ମୟ କିନ୍ତୁ ଗାଳ୍ପିକ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୁଃଖୀ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରି ନାହାନ୍ତି। ଯଦି ସତ୍ୟ ଭାବରେ ନିଆ ଯାଏ ତେବେ ହୃଦୟ ରୁ ଭଲ ପାଉଥିବା ମଣିଷ ର ଆଖିରୁ ଟୋପାଏ ଲୁହ ତ ନିଶ୍ଚୟ ବାହାରି ଯିବ, ଆପଣ କେତେ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଲୁହ ମିଶା କୋହ କୁ ରୋକି ପାରିବେ ନାହିଁ ।

ଗଳ୍ପ ଟି ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢି ଥିବା ଯୋଗୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁତ୍ ବହୁତ୍ ଧନ୍ୟବାଦ।

ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଗାଳ୍ପିକ, ନୀଳମାଧବ ଭୂୟାଁ

जैसी करनी वैसी भरनी

हरेकृष्ण बाबू बहुत ही शांत स्वभाव के व्यक्ति हैं। उनके पिता के त्याग के बाद, उनके सारा संपति हरेकृष्ण के लिए छोड़ गए हैं। हरकृष्ण बाबू 35 साल से शिक्षक भी रह चुके हैं। उसने अपने जीवनकाल में बहुत संपत्ति जमा कर ली है और उसका भोग करने वाला कोई नहीं है। भाग्य का न तो कोई पुत्र है और न ही कोई पुत्री। शायद उनके जीवन दुर्भाग्य पूर्ण है। अंत में उसने सोचा कि उसका भाई के पुत्र को अपना पुत्र के रूप में ग्रहण करेगा। यहां तक कि अगर कुछ नहीं होता है, तो वह उसके आखरी समय में साथ तो रहेगा। क्या हुआ? जैसा कि कहा जाता है, जिसके नसीब खराब है, उसके साथ अन्याय होता रहता है।

दिन बीत रहा था। हरेकृष्ण बाबू ने सोचा कि उनका बेटा आखिरी वक्त तक रहेगा । तो मुझे इस संपत्ति का क्या करना चाहिए? बिना आगे सोचे-समझे सब कुछ संपाती पुत्र के नाम पर कर दिया, लेकिन जो होने वाला था, धीरे-धीरे परिणाम दिखने लगा। भाई का बेटा, अनंत ने शादी कर ली और पत्नी के बात पे आ कर और हरे कृष्ण बाबू और उसकी पत्नी को घर से निकाल दिया।

अंत में हरेकृष्ण बाबू ने बुद्ध आश्रम में शरण ली। कुछ दिन बीत गए। यह बात हरेकृष्ण बाबू को पता चला कि असल में यह चाल उसके भाई का है ना की उसकी बेटे की पत्नी की है । यह उनके भाई और बेटे की पहले से योजना थी। और आज वो अपने उस प्लान में कामयाब हो गए हैं. सच्चाई का पता चलने पर हरेकृष्ण बाबू ने थाने में जाकर रिपोर्ट दर्ज कराई, लेकिन किसी ने उसकी व्यथा नहीं सुनी। वह खाली हाथ लौट आया। कोई रास्ता न होने के कारण वह चुप रहा।

दिन गुजरते हैं। अंत में, हरेकृष्ण बाबू ने संपती और उनके पुत्र मोह को छोड़ कर भगवान की शरण लेने के लिए वृंदावन चले गए ।

वहां पहुंचे उन्हें एक साल से ज्यादा का समय भी हो गया । उसने खुशी-खुशी अपना जीवन भगवान को समर्पित कर रहे थे और इस दुनिया के सभी भ्रमों को भूल गए। लेकिन कहा जाता है कि अगर कोई पाप किया गया है तो उसका हिसाब जरूर होता है ।

इस बीच, सालों बाद, अनंत की पत्नि । वह अपनी योजना में सफल हो गई और सारी संपत्ति अपने नाम कर ली और एक अन्य युवक के साथ भाग गया। इधर अनंत और उसका परिवार अब भिखारी बन गए । जैसा कि कहा जाता है, “जैसी करनी वैसी भरनी।”

अनंत की पत्नी की शादी दूसरे युवक से हो चुकी है और अब वह विदेश में रह रही है, लेकिन उसकी भी हिसाब होगा, जो झूठ बोलकर धोखा देती है और धन कमाती है, वह धन भी अधिक दिनों तक टिक नहीं सकता।

हरेकृष्ण बाबू ने अपना जीवन ईश्वर को समर्पित कर दिया, लेकिन अनंत के परिवार को अब दो वक्त के भोजन के लिए भीख मांगना पड़ रहा है ।

दो साल बीत गए। एक दिन अनंत को पता चला कि उसकी पत्नी अपने गांव लौट आई है। वह बिना देर किए बदला लेने के लिए अपने ससुराल पहुंच गया। लेकिन वहां जो देखा वह इसके विपरीत था। वहां उसने देखा कि उसकी पत्नी के पास एक फूटी कौड़ी भी नहीं है ।

उसे पता चला कि उसकी पत्नी जिस युवक के साथ चली गई थी, कुछ दिनों के बाद, युवक ने सारी संपत्ति अपने नाम कर के उसे वेश्या काम करने के लिए मजबूर किया, और जब उसने वेश्या के रूप में काम करने से इनकार कर दिया, तो उसे साथ ही जबरन वेश्या के रूप में काम करने के लिए मजबूर किया गया। उसके एक साल बाद वह युवक की पत्नी को गांव में छोड़कर फिर विदेश चला गया।

वहां अनंत की पत्नी भी निराश पड़ी थी। न सम्मान, न मर्यादा, उन्होंने कानून का सहारा लेने की कोशिश तक नहीं की। उसने सोचा कि मैंने जो किया वह मेरे कर्म का फल है और वह अपना जीवन अकेले बिताना चाहती है। लेकिन अनंत को देखकर उनमें थोड़ी हिम्मत आई।

लेकिन अनंत ने आखिरकार अपनी पत्नी को स्वीकार करने से इनकार कर दिया और दुखी होकर दूसरे राज्य में वापस चला गया।

पुराणों और शास्त्रों में लिखी हुई सारी बातें सच हो गई हैं। एक बार फिर मैं कहूंगा, “जैसी करनी वैसी भरनी “

अब सोचिये उस युवक का क्या हुआ? उसके लिए भी कुछ सजा जरूर होगी। वह तो समय बताएगा लेकिन यह कहानी बस इतनी ही थी। इस कहानी के माध्यम से एक संदेश यह था कि यदि हम किसी की प्रति अन्याय करते हैं, तो वह निश्चित रूप से अन्याय के रूप में हमारे ऊपर ही आयेगा ।

तो आप कमेंट करके जरूर बताएं कि आपको कहानी कैसी लगी।

आपका नीलामाधव भुयां