ସନ୍ଧ୍ୟା:- ନାଇମ ମାମୁଁ ଆମେ ଚାଲିଯିବୁ । 

ଗୋଟେ ଘଣ୍ଟା ଲାଗିବ ଆମେ ଚାଲିଯିବୁ ।

କୁମାର:-ହଁ !! ମାମୁଁ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଠିକ୍ କହୁଛନ୍ତି । ଆମେ ଚାଲିଯିବୁ ।

 ସନ୍ଧ୍ୟାର ବୋଉ:-ଦେଖିକି ଯିବ, ଗଲାପରେ Call କରିବ ।

କୁମାର ତମେ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ନେଇ ଆମ ଘରେ ରହିଯିବ ।
 ସକାଳେ ମିଶିକି ଟିଉସନ ଚାଲିଯିବ ।
କୁମାର ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟା ବାହାରିବା ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଉଦାସ ଥାଏ ।

ଏପଟେ ସଇତାନ ମାନେ ସୁଯୋଗ ର ଅପେକ୍ଷା ରେ ଅଛନ୍ତି । 

( ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ଲାନ ସତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ନା ନାହିଁ ଆଗକୁ ପଢିବା )
(Party ଭିତରେ ସମୀର ,କେଶବ ର mobile କୁ ଲୁଚେଇ ରଖି ଦେଇଥିଲା)

ସମୀର:-(ତା ଚେଲା ମାନଙ୍କୁ) ଶୁଣ ଗୋଟେ ବଡ଼ ଖୁସି ଖବର, ଏ Mobile ଟା କୁମାର ର ସାଙ୍ଗ କେଶବର !!
ଏଇ Mobile ଦ୍ବାରା ଆମକୁ ଟିକିଏ ସହଜ ହେଇଯିବ କୁମାରକୁ ମାରିବାକୁ ।

ତମେ ଶୁଣ ସେମାନେ ବାହାରିଗଲେଣି ।

 ଆମ ପ୍ଳାନ ଅନୁସାରେ ସେଠି ଗାଡି Ready ଅଛି ତ ?? 

ଚେଲା:- ହଁ ଭାଇ ସବୁ Okay ।

ସମୀର:- ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ପଶିବା ପରେ ଯେମିତି ଠିକ୍ ଠାକ୍ କାମ ହୁଏ । 
ତାପରେ ସେମାନେ କୁମାର ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ ପିଛା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ଏପଟେ ସନ୍ଧ୍ୟା କୁମାରକୁ ଧରି ବସିଥାଏ । 

କୁମାର ଗାଡି ଚଲାଉ ଥାଏ, କୁମାର ଏୟା ଭାବିକି ଗାଡି ଚଲାଉଥାଏ କି ।

 ସନ୍ଧ୍ୟା ଯଦି ଗାଡି ଚଲାଏ ସେମାନେ କାଳେ Accident କରିଦେବେ ।

 ସେଦିନ ଏମିତି ଏକ କାଳ ରାତି ଥିଲା ଯାହା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୁଲି ହେଉନି….. (ଆଉ ଏହି କଥା କହୁ କହୁ ମୋ ଆଖିରେ ତ ଲୁହ ଆସିଯାଉଛି ) ଦଇବ ଦଉଡି ମଣିଷ ଗାଈ…. 
ଯେଣିକି ଟାଣଈ ସେଣିକି ଯାଇ । 

କୁମାର ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟା କଥା ହେଇ ହେଇ ଯାଉଥାନ୍ତି ।

କୁମାର:-ସନ୍ଧ୍ୟାକୁ, ଶୋଇପଡ଼ିଲ ନା କଣ ?? କିଛି କହୁନ ଯେ ???

ସନ୍ଧ୍ୟା:- ନାଇମ ଶୋଇନି !! ମୁଁ ଆମ ବାହାଘର କଥା ଭାବୁଛି ।

କୁମାର:-ସତେକି ?? ତୁ ବାୟାଣୀ  କଣ କଣ ଭାବୁଛୁ କେଜାଣି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା:-ହଁ ତମେ ଜାଣିଛ, ଆମ ବାହାଘରରେ ଆମ College ର Sir ମାନଙ୍କୁ ବି ଡାକିବା । 

College ର ସବୁ ପିଲାଙ୍କୁ Invite କରିବା ।