ପାହାନ୍ତି ଶୀତୁଆ ଜଳ କଣିକା ର ସ୍ପର୍ଶ
କୁହୁଡିରେ ତା ମୁଖ ମଣ୍ଡଳ ଧୂସର
କିମିଆ କରୁଛି ତା ନିଆରା ହସ
ମୁହୂର୍ତ୍ତକେ ପାଇଁ ଭାବେ ଯେ
ରାଜା ମୁଁ ଲବଙ୍ଗ ଦ୍ଵିପର …।
ଏ ଭାବନା ବି ଟିକେ ଅଲଗା ପ୍ରକାର
କୁହୁଡି ର ରୂପେଲି ଚାଦର
ପ୍ରଭାତ ଫେରେ ନେଇ ଦିବାକର
କ୍ଷେତରେ ଧାନ ଲହରୀର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ
ସତରେ ମନ ଲୋଭା,
ଯେମିତି ଫସଲ ସୁନାର
ଏ ଲୋଭନୀୟ ଚିତ୍ରପଟ୍ଟ ପ୍ରକୃତିର…..।
ସରିତା ସ୍ୱାଇଁ
ଶଙ୍କୁରୁ, ଗଞ୍ଜାମ ।।
ମୁଖରେ ମିଛର ହସ ଆଉ ହୃଦୟରେ ଗଭୀର ଯନ୍ତ୍ରଣା ନେଇ ଜୀବନ ବିତାଇବା ଭାରି କଷ୍ଟ,
ଇଛା ହୁଏ ଦୁନିଆର ଭିଡ ଭିତରୁ ବହୁ ଦୁରକୁ ଯାଇ ସବୁ ଦିନ ପାଇଁ ହଜି ଯାଆନ୍ତି କି?
ଜୀବନର ସବୁ ଦାୟୀତ୍ୱ ରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଅନନ୍ତ ନିଦ୍ରାରେ ଚିର ଦିନ ପାଇଁ ଶୋଇ ଯାଆନ୍ତି କି?
ଗାଁର ବଣ ପର୍ବତ ଛାଡି ବହୁ ଦୂରରେ ଆଜି ସହରର ପ୍ରଦୂଷଣ ବାତାବରଣରେ,
ଇଛା ହୁଏ ପୁଣି ସେହି ଜନ୍ମଭୁମିକୁ ଫେରି ଯାଆନ୍ତି କି?
ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟର ସୁଲୁସୁଲିଆ ପବନରେ ମନ ଭରି ଦୀର୍ଘ ଶ୍ୱାସ ନେଇ ପାରନ୍ତି କି?
କଥା କଥାରେ ମାରପିଟ ହାଣମରା, ଏଠି ଘଡିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବି ଅଣ ନିଃଶ୍ୱାସୀ ଲାଗିଲାଣି,
ଇଛାହୁଏ ସେଇ ପିଲାବେଳକୁ ପୁଣି ଫେରି ଯାଆନ୍ତି କି?
ସାଙ୍ଗ ସାଥି ମେଳେ ପୁଣି ସେଇ ଖୁସିର ଦିନକୁ ଫେରି ପାଆନ୍ତି କି?
ଜୀବନରେ ସଂଘର୍ଷ କରି କରି ଥକି ଗଲିଣି, ସାହାରା ବୋଲି କେହିନାହିଁ,
ଇଛା ହୁଏ ମାଆର ସେଇ ସ୍ନେହଭରା ପଣତ କାନିରେ ଲୁହ ଦୁଇ ଧାରକୁ ପୋଛି ଦିଅନ୍ତି କି?
ତା ହାତରୁ ଗୁଣ୍ଡାଏ ଭାତ ଖାଇ ପେଟ ଆଉ ମନକୁ ଟିକେ ଶାନ୍ତି କରନ୍ତି କି?
ମୋ ପୁରୁଣା ପିଲାଦିନ କୁ ଫେରି ପାଆନ୍ତି କି ?
ମୋ ପୁରୁଣା ଦିନକୁ ଫେରି ପାଆନ୍ତି କି ?
ନରେନ୍ଦ୍ର କୁମାର ସ୍ବାଇଁ, ଗୋଳାବନ୍ଧ, ଗଞ୍ଜାମ ।।
