ତତେ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲେ ଲୋ ମୁଁ
ସତେ ଲାଗୁଛୁ ଫଗୁଣ ଫଗୁଣ..(୨)
ତତେ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲେ ଲୋ ମୁଁ
ସତେ ଲାଗୁଛୁ ଶ୍ରାବଣ ଶ୍ରାବଣ..(୨)

ମୋ ହୃଦୟେ ଆକିଂ ଅଛି ତୁମରି ଛବି, ତୁମରି ଛବି..
ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେମର କବିତାର କବି
ଯେତେବେଳେ ଲୁଚିଯିବ ଆକାଶର ରବି(୨)
ରୂପେଲି ଜହ୍ନ କୁ ମୁଁ…. ନିତି ଦେଖୁଥିଲି..

କାଡି ଦେବି ତୁମ ମଥାର ଟିକିଲି
ଦେବି ଲୋ ଟୋପେ ନାଲି ସିନ୍ଦୁର(୨)
ହଟିଯିବ ଆମ ପ୍ରେମ କାହାଣୀର
ସବୁ ଯେ ଘନ ଅନ୍ଧାର..

ଶୋଇ କି ଦେଖୁଛି ରଙ୍ଗିନି ସପନ(୨)
ଉଠି କି ଦେଖୁଛି କାନ୍ଥର ଦର୍ପଣ 
ଯେବେ I LOVE YOU କହିବୁ ଲୋ ତୁ…(୨)
ଗୋଲାପ ଫୁଲ ଦେବି ମୁଁ ମୁଁ ମୁଁ ମୁଁ..

ମାଆ ର ପଣତ କାନିରୁ କଲୁ ମତେ ଚୋରୀ
ବାନ୍ଧି ଦେଲୁ ମତେ ପ୍ରେମର ଫାସି ଡୋରୀ
ହଜି ଗଲା ମନ ହଜି ଗଲେ ମୋର
ପିଲା ଦିନର ସାଗଂ ସାଥି..
ପ୍ରେମ ଦେଖେ ନାହିଁ ଉଚ ନିଚ ଜାତି..

ତତେ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲେ ଲୋ ମୁଁ
ସତେ ଲାଗୁଛୁ ଫଗୁଣ ଫଗୁଣ..(୨)
ତତେ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲେ ଲୋ ମୁଁ
ସତେ ଲାଗୁଛୁ ଶ୍ରାବଣ ଶ୍ରାବଣ..(୨)

ହୃଷିକେଶ କୁଶୁଲିଆ (ଲେଖକ)
 କୁଟ୍ରାଗଡ , ରାୟଗଡ଼ା।