ମଶାଣି ର ନାମ ସୁଣିଲେ 
ମନ ରେ ଲାଗେ ଭୟ…

କିନ୍ତୁ ମଶାଣି ହିଁ ଆମ ଶେଷ ଠିକଣା
ଏବଂ ମଶାଣି ଆମ ପରିଚୟ…

କେତେ ଲୋକ ଆସି ଗଲେଣି 
ଏହି ମଶାଣି ଭୂମି କୁ
ମୁକ୍ତ ରେ ମିଳୁଛି ଦୁଇ ଗଜ ଜମି..

ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇ ସାଇତି ଅଛି ଏଠି
ଏବଂ କାହାର ହେବନି କମି…

କିଏ କାହାଟି କରିବା ନାହି 
ଜାଗା ପାଇଁ ପାଟିତୁଣ୍ଡ…

ନିଜ ନିଜ ଘରୁ ବାହାରି ଦେଖାଅ 
ଉଠାଇ ନିଜ ନିଜର ମୁଣ୍ଡ…

କାହା ଘର ମାଟି ପାଉଁଶ ଉପରେ
ତ କାହା ଘର ମାଟି ତଳେ
ଦରକାର ନାହି ଗହଣା ସୁନା ଏଠି
ନା ଦରକାର ଘୋଡା ଗାଡି…

ନା ଟଙ୍କା ର ଅଭାବ ଏଠି
ନା ଖାଦ୍ୟ ପାନୀୟ
ନା ଲୁଗାପଟା ଶାଢ଼ୀ…

ନା ସ୍ବର୍ଗ, ନା ନର୍କ, ନା ପାପ ପୂର୍ଣ୍ୟ ର ଡର
ନା ଜାତି, ନା ନିତି, ନା ତିଥି 
ନା ଆସେ ଏଠି କାହାକୁ ଜ୍ଵର
ଏହା ହି ସ୍ବର୍ଗ ର ଦ୍ବାର
ନା କିଏ ଏଠି ଆପଣାର ନା କିଏ ଏଠି ପର…

ମୁତ୍ୟୁ ହିଁ ସତ୍ୟ ଏଠି
ମାଟି ପାଣି ପବନ ନିଆଁ 
ଆମର ଶରିର ର ମୁଲ କିଛି ନାହିଁ ଏଠି
କାରଣ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ  
ମଶାଣି ର ଫୁଲ ପରା…

ହୃଷିକେଶ କୁଶୁଲିଆ
ମୁନିଗୁଡ଼ା, ରାୟଗଡ଼ା ।